Monthly Archives: June 2008

Wolf Parade – At Mount Zoomer

Sub Pop / Konkurrent

Wolf Parade - At Mount ZoomerIn een week tijd zag ik Elbow, Stars en Ben Folds optreden. Een mens kan het slechter treffen. Een mens kan het ook nóg beter treffen. Ik deed dat door de heen- en terugreizen naar de concerten op te leuken met het afspelen van mp3tjes van Wolf Parades’ At Mount Zoomer op mijn telefoon. Het duo Dan Boeckner (zang/gitaar) en Spencer Krug (zang/toetsen) overtreft hun eerste cd Apologies to the Queen Mary met speels gemak op deze tweede. Van eenmansding van Krug is Wolf Parade ondertussen uitgegroeid tot een echte, hechte band. Anders vernoem je je nieuwe plaat niet naar de studio van je drummer. Daar is At Mount Zoomer alleen maar afgemixt. Het gros werd opgenomen in Arcade Fire‘s Petite Église-studio. Zo komen ze nooit van dat onterechte Arcade Fire name-dropping af natuurlijk! Gelukkig doen ze dat qua muziek wel. Fraaie nummers op At Mount Zoomer zijn het hoekige “Fine Young Cannibals” en “California Dreamer”. In die eerste ontbreekt alleen nog het dandy karakter van Brian Ferry om het een Roxy Music-nummer te maken, in de tweede gaat een Doors-orgel een gevecht aan met een Grandaddy-riedel terwijl het nummer naar euforische meeblèrbare korte coupletten toewerkt. Bizar is ook het elf minuten durende “Kissing The Beehive” dat een clinch is tussen indierock en ouweschool progrock. Als ik je vertel dat ik óók nog een ge-wel-dig concert van symfo-topper Spock’s Beard zag afgelopen zondag weet je dat deze cd er bij mij in gaat als God’s woord in een Ouderling.

File: Wolf Parade – At Mount Zoomer
File Under: Indierock waar ik wel pap van lust
File Audio: [ MySpace][Language City][Call it Ritual]

The Magnet School – Tonight We Drink, Tomorrow We Battle The Evil At Hand

ArcLight / Bertus

The Magnet School - Tonight We Drink, Tomorrow We Battle The Evil At HandHet is vrijdagavond 19 juni 2008. Morgenavond speelt Oranje de kwartfinale tegen het Rusland van Guus Hiddink. Het weekend staat voor de deur, en naast me staat een lekkere Breezer. Welke plaat kun je dan beter beluisteren dan het fraai getitelde Tonight We Drink, Tomorrow We Battle The Evil At Hand, van nieuwkomer The Magnet School? En nee, het is niet alleen de titel die het hem doet. Ook muzikaal is deze cd een prima binnenkomer voor het weekend: uptempo rocknummers die enigszins doen denken aan Swervedriver. Maar waar het pas echt op lijkt, zonder nu direct een kopie te zijn, is op de wat mij betreft compleet onderschatte emo-band Elliott, ooit begonnen ergens halverwege de jaren ’90, maar nog steeds actief als ik me niet vergis. Muzikaal vertonen ze grote overeenkomsten, maar ook wat de redelijk hoge zang betreft, en niet te vergeten de energie. Als jonge honden gaan ze maar door en door. Er staan dus maar weinig rustpuntjes op de cd: het ene na het andere rocknummer komt voorbij, en in dat opzicht doen ze ook wel denken aan de Foo Fighters. Of The Magnet School eenzelfde toekomst als Foo Fighters voor de boeg heeft, lijkt me sterk. Maar zo miskend worden als Elliott, dat gun ik ze ook weer niet. Want talent hebben ze echt genoeg, en dat mag beloond worden.

File: The Magnet School – Tonight We Drink, Tomorrow We Battle The Evil At Hand
File Under: Rock 'n' emo
File Audio: [ MySpace]

The Lackloves – Cathedral Square Park

Rainbow Quartz / Sonic

The Lackloves - Cathedral Square ParkHet is misschien niet eerlijk om meteen met namen als Big Star en The Posies aan te komen zetten, maar wanneer je powerpop maakt, zijn dat nu eenmaal de Grote Onaantastbaren Die Het Geheim Bezaten: een superieur gevoel voor melodie, fijne harmonieën en precies de juiste dosis ruige gitaren om de boel in balans te houden. Maar wat het Geheime Ingrediënt was: een lichte onderhuidse kriebel van gevaar. Het klinkt allemaal bijzonder aangenaam, maar ergens prikt er iets gemeen onder je hersenpan. Is die kriebel er niet, dan is powerpop niet meer dan een opgevoerd brommertje. Het oogt allemaal wel stoer, maar een beetje motoragent heeft je zo te pakken. The Lackloves komen dan ook bij lange na niet in de buurt van de Helden. Popsensibiliteit kun je ze niet ontzeggen en de melodieën zijn vakkundig in elkaar gezet, met een grote kennis van de popgeschiedenis. De nadruk ligt op de jaren zestig, waarbij het spectrum breed wordt gehouden: de jengelende Rickenbacker van The Byrds komt voorbij, maar ook de in het genre onvermijdelijke Beatles worden nadrukkelijk geciteerd, zonder dat je The Lackloves op plagiaat kunt betrappen. Er wordt zelfs naar Chuck Berry geknipoogd (“Another Kind of Girl”). The Lackloves hebben alleen één groot manco: nergens, maar dan ook helemaal nergens kun je ze betrappen op enig gevaar, al proberen ze het nog zo hard met een effect op de vocalen hier en een psychedelisch filtertje daar. Ze hebben hun brommer dan wel opgevoerd, maar een brommer blijft een brommer, al rij je er nog zo hard mee. Ook een bontstaartje aan je helm zal je niet redden.

File: The Lackloves – Cathedral Square Park
File Under: Al te brave powerpop
File Audio: [MySpace]