Monthly Archives: November 2008

Week 48, 2008

Storm
Hannelore Bedert – Wat Als
Bas
Machinefabriek & Jan Kleefstra – Piiptsjilling
Ewie
Hank Williams III – Damn Right Rebel Proud
Ludo
Khale – Sleepworks
Gr.R.
The Gaslight Anthem – The ’59 Sound
Joice
Arkells – Jackson Square
Prikkie
Slash’s Snakepit – Ain’t Life Grand
Sikkema
Interpol – Our Love To Admire (verveelt nooit)
DubbelMono
VA – Born to the Breed: A Tribute to Judy Collins
ForestSounds
Acda en de Munnik – Hier Zijn

Frédérique Spigt / Hannelore Bedert

AG Music & Coast To Coast

Frédérique Spigt - VreemdIn concertzalen treedt Fréderique Spigt bijna niet meer op. Ik vind dat best jammer eigenlijk, want de muziek die ze tegenwoordig maakt, zou het volgens mij ook prima doen in een Paradiso of een andere zaal. Voor fraaie, gepassioneerd gezongen liedjes is daar ook altijd plek. Toch kan ik me er aan de andere kant ook wel iets bij voorstellen, theaters zijn namelijk vaak veel beter geoutilleerd. Maar het beste zou Spigt toch wel tot haar recht komen ergens op een zomerse avond in het zuiden van het Europa. Want ook haar nieuwste cd Vreemd staat weer tot de rand vol met fraaie chansons met vaak een lach en een traan. Door het continue gebruik van de accordeon en bandoneon door Gwen Cresens krijgen de liedjes zo’n weemoedige zuidelijke klank. Fijn is ook dat de stem van Frédérique in al die jaren allesbehalve aan kracht verloren heeft. Al moet je wel houden van vrouwen met een zware, rauwe stem. Erg knap is haar (Nederlandstalige/Franse) draai aan het van Grace Jones bekende, maar oorspronkelijk door Astor Piazzola geschreven “Libertango“. Deze vrouw kan nog jaren mee.
Hannelore  Bedert - Wat AlsWie ook nog jaren meekan is zuiderburin Hannelore Bedert. Deze jonge Belgische lijkt overigens net als Spigt de popzalen te mijden en treedt alleen maar op in theaters. Nog meer dan voor Spigt geldt bij haar dat zij met haar liedjes volgens mij fier overeind moet kunnen blijven in popzalen. Want pop, da’s namelijk wel wat ze laat horen op haar debuut-cd Wat Als. Nederlandstalig, met een paar mooie uitstapjes naar plat West-Vlaams (o.a. het hilarische “Vocabulaire”). Mooi zijn ook de vele kanten die ze laat horen. Aan de ene kant heeft ze het in zich om net als bijvoorbeeld haar landgenote Kaat Hellings te kiezen voor onverwachte insteken in prachtige verstilde liedjes met fijne teksten, maar in het hierboven genoemde “Vocabulaire”, “Mijnheer” en in “Janker” rockt ze ook lekker tegendraads en in bijvoorbeeld “Altijd Nooit Meer” staat ze mijmerend melancholisch te verhalen. Toch heb ik wel het idee dat ze zich in het ingetogen werk net iets beter in d’r element is. Maar het mooiste voelt ze zich zoals ze zelf zingt in “Met Uw Ogen Toe” in het donker: ‘Doe uw ogen toe / ik ben zoveel schoner / als ge ‘t licht uitdoe’. Volkomen onwaar, dit grote talent verdient een spotlight op zich gericht.

File: Frédérique Spigt – Vreemd
File: Hannelore Bedert – Wat Als
File Under: Binnenkort in een theater bij u om de hoek

The Draytones – Up In My Head

1965 / Munich

The Draytones - Up In My HeadThe Draytones hebben alles wat een bandje tegenwoordig moet hebben. Een googlebare naam, drie frisse jonge lads uit London en een knappe voorman uit Argentinië. Plus een niet te zuinige voorliefde voor de gloriedagen van de Britse merseybeat. Ze brachten in 2007 hun eerste single en EP uit en onlangs verscheen hun debuutalbum Up In My Head. The Draytones hebben hiervoor een hele grote blender gepakt en daarin het beste werk van The Beatles, The Kinks, en vroege Pink Floyd gestopt et voilà, eruit kwam hun eigen Up In My Head. Opener “Turn It Down” heeft nog wel iets origineels in de trant van The Last Shadow Puppets maar de rest van het album lijkt vooral een lange sixties-medley te zijn, die op een gegeven moment irriteert. De melodieën zijn prima, de zang is glashelder en alles klinkt superauthentiek, daar ligt het niet aan. Maar het complete gebrek aan originele ideeën zorgt er waarschijnlijk voor dat The Draytones vooralsnog veroordeeld zullen worden tot een toekomst van optredens op sixties-parties en tweedehands platenbeurzen. Een band met zoveel talent maar met zo’n enorm gejat geluid verdient eigenlijk ook niet beter. Het is net of iemand een iPod in een Wurlitzer jukebox heeft gestopt… gewoon net niet the real thing.

File: The Draytones – Up In My Head
File Under: iPod in Wurlitzer
File Audio: [ MySpace]
File Video: [YouTube]

Boemklatsch – Mixing in Action

Jammm

boemklatsch-mixing_in_action.jpgWat is tegenwoordig nou eigenlijk nog een hit? TheFringe scoorde met hun eerste single, het nederhopnummer “Eindbaas”, bakken airplay op TMF en heeft op de lelijkste bestbezochte site van Nederland meer ‘vrienden’ dan pakweg Voicst. Toch belandde “Eindbaas” nooit in de Top 40 of de downloadlijsten. En dat is jammer, want daardoor krijgt ook het mixalbum van Boemklatsch, dat de primeur ervan kreeg, ook niet de bijbehorende verdiende aandacht. Het zeskoppige Utrechtse collectief Boemklatsch, onder wie Sjam Sjamsoedin uit Nobody Beats The Drum is niet alleen bekend als dj/vj-crew op Lowlands, maar weet ook alles van leuke moppies electrohiphop – zelf noemen ze het ‘ghettotech’. Hun eigen producties vari�ren van het schokkend ordinaire ‘Goudlokje’ (“Hee geil rokje, schudden met je reetje”, met de Bimbo’s) tot het tamelijk fantastische “Spikkeltjes” waarop Faberyayo losgaat. Daar tussenin vind je allerlei gave tracks van Pilooski, The Presets en Dave Spoon, remixen van Bonde do Role door Fake Blood, Shitdisco door de Bloody Beetroots, C-Mon & Kypski door Nobody Beats The Drum en een ‘banger’ van The Streets, afgewisseld door interludes waarin vier zogenaamde shapes als een soort Power Rangers strijden tegen de ‘kwade kuthouse’. Kortom, Mixing in Action is een leuke en humoristische verzamelaar. Het is dat ik zelf niet zo van de hiphop of de Beastie Boys-achtige tracks ben, anders had ik dit album echt dope gevonden. Er staan wat potenti�le hits op, de selectie is slim, de mix klinkt prima, de originaliteit is hoog, de hipheidsfactor enorm en met 73 minuten krijg je echt wel waar voor je geld. Het enige nadeel van zo’n cd is dat-ie nogal tijdsgebonden is. De ene week luister je hem grijs en de volgende week is-ie ingeruild en vergeten voor een willekeurige andere mixtape (bijvoorbeeld de al even hippe KypTape 2008), die je tegenwoordig immers in een wip downloadt voor op de fiets. Extragratis tip dus voor Boemklatsch: onderscheid je met meer eigen werk. Want het begin mag er zijn.

File: Boemklatsch – Mixing in Action
File Under: Flink Neerlands talent in wording
File Audio: [MyKlatsch]
File Video: [TheFringe – Eindbaas]
File Weblog: [Hiero]