Monthly Archives: January 2009

Sin Fang Bous – Clangour

Morr / Konkurrent

Sin Fang Bous - ClangourSin Fang Bous is een vers alias van Sindri Sigfússon, een muzikant die we beter kennen als Seabear. Hij maakte in die hoedanigheid The Ghost That Carried Us Away, een van de mooiste albums die ons de laatste jaren via IJsland bereikten. En dat zegt wat! Clangour valt in dat licht, misschien logischerwijs, wat tegen. Ik verdenk Sindri ervan het hele project in het leven te hebben geroepen om gewoon wat b-kantjes van Seabear kwijt te kunnen. Geen schande hoor, de wereld zal er echt niet slechter van worden. Onder een andere naam zet je misschien net wat meer plaatjes weg en dat kan hij wel gebruiken nu z’n land failliet is. Clangour opent met wat springerige IDM-achtige liedjes, iets dansbaarder dus en ook wat elektronischer. Het heeft allemaal wel wat oppervlakkigs, veel tierenlantijntjes, maar een hoogtepunt zou ik er niet uit kunnen pikken. Op de tweede helft en eigenlijk al iets daarvoor in de halve titeltrack “Clangour and Flutes” keren de traditionele instrumenten terug. Niet voor traditionele nummers overigens. Sindri is hier in een vrij psychedelische bui en dat bevalt een stuk beter. Denk Panda Bear en zijn groep Animal Collective. “Carry Me Up To Smell Pine” and het catchy “Fafafa” zijn aardig voorbeelden. Laatstgenoemde doet zelfs aan “Barbara Ann” van de Beach Boys denken. Maar ‘t beste is voor ‘t laatst bewaard. “Lies” gaat van een Sufjan Stevens-intro naar een dromerige groove, meer suggestie dan werkelijkheid, voor fans van Merriweather Post Pavilion.

File: Sin Fang Bous – Clangour
File Under: Degelijk tussendoortje
File Audio: [SFB-Space]

Zwart Licht – Bliksemschicht

Top Notch / Universal

Zwart Licht - BliksemschichtMet Zwart Licht heeft Top Notch weer een zeer interessante act in huis gehaald. Zwart Licht is een samenwerking tussen producer Hayzee en MC Akwasi, die beiden al hun sporen verdienden in de hiphopscene. Sinds november 2007 werken ze samen en nu is er al een album, getiteld Bliksemschicht. Met deze debuutplaat geven Hayzee en Akwasi een mooi visitekaartje af. Stevige beats en sterke teksten, precies zoals ik hiphop graag hoor. Niet alle tracks zijn overigens door Hayzee geproduceerd. Ook Siroj, Reverse en JLS mochten een track produceren en FS Green nam er zelfs twee voor zijn rekening. Uiteraard doet er ook een flinke stoet gastrappers mee, waaronder Jae (Stropstrikkers), Juiceisdunaam (Colombiaanse Bloedgroep) en Leeroy. De laatstgenoemde doet ook mee op het sterke “Back-Up Staat klaar” en dit is zeer toepasselijk want bij de liveshows van Zwart Licht is hij de back-up rapper. Zoals gezegd zijn de teksten op Bliksemschicht vaak erg sterk. Zo stelt Akwasi racisme aan de kaak in “Links / Rechts / Midden” en in “Wat Sorry / Nereid”, dat begint met een indrukwekkend stuk a-capella rap (zonder beat dus). Ook braggen en boasten gebeurt in stijl. Vooral de regel ‘de game heeft last van onkruid en ik kom tuinieren’ vind ik erg goed gevonden. Bliksemschicht heeft eigenlijk maar een skip-momentje en dat is “Blind / Hoog Tempo”. Dit soort loverap kan mij echt niet bekoren, zelfs bij Opgezwolle trek ik dat niet. Verder is dit debuut van Zwart Licht echter een topplaat.

File: Zwart Licht – Bliksemschicht
File Under: Weer een topper van Top Notch
File Audio: [MySpace]
File Video: [You
Tube]


File Gast: Eric

Goo Goo Muck – Goo Goo Muck

Eigen Beheer

Goo_Goo_Muck-Goo_Goo_Muck.jpgOveral in het land vinden popwedstrijden plaats. Soms is het volgens mij een manier om op een goedkope manier bands in je toko te halen en hun vriendjes en vriendinnetjes binnen te krijgen. Puur om geld te verdienen. Vaker is het een regionale wedstrijd waaraan een aardige prijs gekoppeld is en voor een band een mogelijkheid biedt om op te vallen tussen al die andere bandjes. In het zuiden des lands vindt de ‘Nu of Nooit‘-wedstrijd plaats en die heeft geen lullige hoofdprijs: de winnaar mag namelijk openen op Pinkpop. Normaliter ben ik niet echt geïnteresseerd in popprijzen, maar nu wel. Er is namelijk een ep in eigen beheer binnen gekomen van Goo Goo Muck met het verzoek ‘Graag indien mogelijk een recensie in uw blad/E-zine’ en daar voldoe ik zeer graag aan want deze ep is mij zeer goed bevallen. Goo Goo Muck heeft inmiddels in de eerste voorronde van ‘Nu of Nooit’ gespeeld, maar het is nog even wachten op de einduitslag. Ik vraag me af of de jury herkent hoe geweldig dit is. Ze moeten toch minstens in de finale komen. Ondanks dat ik de andere kandidaten niet gehoord heb en ik alleen deze ep ken. Goo Goo Muck is genoemd naar een nummer van The Cramps, maar Goo Goo Muck vind ik wat puurder gedrenkt in de garagerock, inclusief een vet orgeltje. Het Limburgse trio, waaronder twee leden van Red Cuba Zone, brengt hier slechts vijf liedjes waar we het voorlopig even mee moeten doen. Het wachten is op de jury of ze landelijk aandacht gaan krijgen, maar mochten zij er naast zitten, luister dan in ieder geval zelf naar de tracks om je een oordeel te vormen. Ze zijn alle vijf op hun MySpace-site te beluisteren.

File: Goo Goo Muck – Goo Goo Muck (ep)
File Under: Graag indien mogelijk op Pinkpop als opener
File Audio: [ MySpace]
File Video: [Nu Of Nooit-voorronde 1, afdeling Goo Goo Muck]

Dakota Suite – The End Of Trying

Karaoke Kalk / Konkurrent

Dakota Suite - The End Of TryingDrie dagen lig ik nu in bed. De griep, die ik met halsbrekende toeren wist te ontwijken tot nu toe, heeft me dan toch te grazen genomen. En gelijk legt ‘ie me ook helemaal lam. Mijn ogen staan scheel in mijn kop, mijn maag is een ontwakende vulkaan en mijn spieren voelen stram. Eigenlijk wil ik alleen maar slapen. En dat doe ik dus ook. Aan muziek beluisteren moest ik helemaal niet denken. Toch greep ik vanmiddag na een paar uur diepe slaap naar mijn iPod. Het was zo stil om me heen, dat ik het bijna eng begon te vinden. Al scrollend door de lijst met albums kwam ik al snel uit bij The End Of Trying, de nieuwe cd van Dakota Suite. De muziek die de band maakt sinds jaar en dag kan ik zelfs beluisteren bij de grootste migraineaanval, deze nieuwe cd is het medicijn voor elke gruwelijke vorm van hoofdpijn. De etherische rust die de muziek uitstraalt was altijd al weldadig, op The End of Trying overtreft Dakota Suite zichzelf andermaal. De basis is veelal het bedachtzame ingetogen pianospel, dat ook spaarzaam blijft als het door meerdere piano’s gespeeld wordt. Daarnaast krijgt de band hulp van cellist David Darling, die de muziek zo mogelijk nog melancholischer maakt. Ik krijg een brok in mijn keel als ik in alle rust luister naar “A Quietly Gathering Tragedy” en daar op de achtergrond zachtjes vogels hoor schetteren. Zo’n detail dat je alleen maar hoort als je écht goed luistert, geeft deze cd van Dakota Suite iets magisch en ontroerends te gelijk. Het enige dat ze nog niet lukt, is dat ik me weer op stel en sprong beter ga voelen…

File: Dakota Suite – The End Of Trying
File Under: Ontroerende, simpele, maar doeltreffende schoonheid
File Audio: [ MySpace][Luisterpaal]