Monthly Archives: June 2009

Blue Roses – Blue Roses

XL / V2

Blue Roses - Blue RosesHet is nog lang geen kerstmis, maar als ik mijn ogen dichtdoe terwijl ik luister naar de cd van Blue Roses, dan zie ik vooral dankzij de stem van Laura Groves de sneeuwvlokken naar beneden dwarrelen en een gezellig samenzijn van de hele familie die aanschuift voor het kerstdiner. Groves heeft qua stem namelijk de volwassen versie van die meisjes met engelenstemmen die veelvuldig terug te horen zijn op kerstplaten. (Haar stem is zoals Sharon den Andel graag zou willen klinken dacht ik in een vervelende bui.) Al leunt ze af en toe ook een beetje aan tegen Kate Bush. Het zou best kunnen dat er behoorlijk wat mensen zijn bij wie de nekharen recht overeind gaan staan bij het horen van haar zang, ik heb daar geen last van. Dat komt ook doordat ze slim gebruik maakt van ragfijne koortjes met hier en daar mannen- en vrouwenstemmen die ze allemaal uit familie of bevriende kring rekruteerde. Dat klinkt erg fraai in bijvoorbeeld “Cover Your Tracks”. Vooral met de mannen gaat ze goed samen. Maar bovenal trek ik haar stem prima omdat ze fijn aansluiten op het soort lyrische, theatrale folk zoals ze in de liedjes van deze debuutplaat laat horen. De orkestratie van de liedjes is dan ook geheel akoestisch met de oude piano uit haar ouderlijke huis veelvuldig als meest prominent aanwezige instrument.

File: Blue Roses – Blue Roses
File Under: Daar hoorden zij engelen zingen.
File Audio: [ MySpace]

Tim Exile – Listening Tree

Warp / V2

Tim Exile - Listening Tree“Dit moet je eens luisteren!”, riep ik enthousiast tegen een vriend van me die ooit een poging tot het conservatorium gedaan heeft, “het ritme van dit nummer is echt te bizar!” Samen luisterden we bedachtzaam naar “Family Galaxy” van Tim Exile‘s nieuwste plaat en inderdaad, we kwamen er niet uit. Geweldig! Het verhaal eindigde ermee dat die vriend geïntrigeerd mijn geripte mp3 maar bleef en bleef draaien en uiteindelijk de hele Listening Tree maar via iTunes aanschafte. Zijn eindoordeel: “Dat ritme is gewoon slim knip- en plakwerk, want op zich loopt het telkens maar even uit de maat. En verder is het album ook fijn, goeie tip!” Eerst was ik verbaasd dat Tim Exile (echte naam: Tim Shaw) zo bij hem aansloeg. Deze artiest stond toch echt bij het STRP-festival op de planken, tussen experimentele acts als Aphex Twin en Squarepusher. Maar goedbeschouwd staan er maar een handvol drill & bass-stukjes op het album. Veel liedjes zijn ronduit leuk en poppy, bevatten veel zang en alle elektronische gekkigheid dient vooral ter ondersteuning. Precies zoals je het van een klassiek geschoold musicus en Reaktor-held als Tim Exile verwacht. Deze luisterboom biedt veel nieuwe geluiden en houdt zijn blaadjes nog heel lang. En daarom is dit een van de beste Warp-albums dit jaar.

File: Tim Exile – Listening Tree
File Under: Raad het ritme
File Audio: [ MySpace][Fortress]
File Video: [Don't Think We Are One][Family Galaxy]

Micachu

Interview & foto's: Reinier

Op haar debuutalbum Jewellery laat Micachu horen dat er muziek zit in een stofzuiger. Mica Levi, zoals de Londense eigenlijk heet, laat geen mogelijkheid onbenut om het geluid te krijgen waar ze naar op zoek is. Verwacht op haar album dan ook geen standaard popliedjes, maar dwarse, experimentele nummers waarbij geluiden en texturen belangrijker zijn dan makkelijk in het gehoor liggende melodietjes. Toch klinkt het geheel verdomd aanstekelijk.
Voor de productie wist Micachu elektronica goeroe Matthew Herbert te strikken. Aanvankelijk werken zij met z’n tweeën aan het album, maar halverwege de opnamen voegen Raisa en Marc zich bij Micachu. De drie kennen elkaar van het conservatorium. Sindsdien gaat het trio verder onder de naam Micachu & The Shapes.
Micachu & The Shapes


Continue reading

Thunder – The EP Sessions 2007-2009

Metal Heaven / Rough Trade

Thunder - The EP Sessions 2007-2009In 1990 vestigde Thunder in een keer haar naam met het briljante album Backstreet Symphony. In 2009, bijna twintig jaar later, houdt het weer op. Rond de eeuwwisseling waren er al een paar Thunderloze jaren, maar nu lijkt het definitief. Voor de Europese fans komt er nog een extraatje uit in de vorm van The EP Sessions 2007-2009. Het bevat het overgrote deel van een drietal EP’s die eerder in Engeland uitkwamen met (studio en live-)bonusmateriaal en B-kantjes. Meestal is zo’n verzameling beduidend slechter dan het gewone materiaal – je laat je beste materiaal immers op het album staan – maar hier is dat niet het geval. Niet minder dan zestien songs sieren dit album en het is precies wat je van Thunder verwacht: hardrock met de voeten stevig in de zompige blues. Het wiel wordt nergens opnieuw uitgevonden, dat klopt. Maar songs als “Chain Reaction” (de Japanse bonustrack voor het laatste studio-album Bang!), “Midlife Crisis” of de fraaie ballad “So Sad Today” hadden op geen van hun albums misstaan. Rest de vraag waarom Thunder dan alsmaar net onder de eredivisie bleef hangen na dat fenomenale debuut? Misschien wel omdat hun albums na het debuut niet meer verrasten. Er veranderde vrijwel niets aan de sound of de songs, waardoor de albums min of meer uitwisselbaar werden. Dan is dit afscheidscadeautje een mooie gelegenheid om toch nog een keer te genieten van die typische Thundersound. Ook ik was min of meer afgehaakt, maar na dit album ga ik misschien toch nog even in de backcatalogue neuzen.

File: Thunder – The EP Sessions 2007-2009
File Under: Afscheidscadeautje in gebruikelijke Thunderkwaliteit
File Audio: [“So Sad Today”op ThunderSpace]

Rolo Tomassi – Hysterics

Hassle / Suburban

Rolo Tomassi - HystericsJournalisten hebben vaak de neiging om hun enthousiaste recensie af te sluiten met ‘daar gaan we nog veel van horen.’ Wanneer een kleine 5% van hun beweringen uiteindelijk waar blijkt te zijn, dan kunnen ze roepen ‘dat ze dat al zeiden bij hun eerste show in Nederland.’ De eerste show van Rolo Tomassi binnen onze grenzen was tijdens EuroSonic en lees de recensie van 3VOOR12 er maar op na. Je leest het goed, onze vrienden van de VPRO hadden gewoon alweer een nieuwe band ontdekt. Wij van File Under moesten overigens gewoon wachten op de debuutplaat, want die kwam onlangs uit in Nederland. En het blijkt plots te exploderen rond het vijftal; een optreden op Lowlands, Pukkelpop, Dour en Metropolis en de cover van de juli/augustus-editie van LiveXS. De debuutplaat gaat onder de naam Hysterics en zoals de titel al doet vermoeden, maakt de band erg hysterische muziek. In de groep is het vooral zangeres Eva Spence die uitschiet, want chaotische mathcore was toch meer een genre voor stoere mannen? Wanneer we haar op de foto zien, blijkt ze zelfs blond en totaal geen tatoeages te hebben. Vreemd. Zo’n schattige dame met zo’n enorme stem, moeilijk om te accepteren, maar de elf nummers bewijzen dat het kan. Wanneer hun plaat is afgelopen, snap je waarom ze zo exploderen in Nederland en kun je niks anders dan 3VOOR12 bedanken. Bedanken voor het ontdekken van de band uit Engeland.
File Under gaf ism Suburban en Tivoli cd’s en tickets weg voor het concert van 4 juli in Tivoli. Daarvoor ben je nu te laat.

File: Rolo Tomassi – Hysterics
File Under: Bedenk goed wat je met je laatste rolo doet.
File Audio: Tomassi-Space

Briskey – Before-During-After

Sound Performance / Bang!

Briskey - Before During AfterHet eerdere werk van Briskey had vooral een loungy latin karakter. Wat precies de oorzaak is geweest voor een omslag naar een andere kant, is me niet helemaal duidelijk, maar de titel van deze nieuwe cd suggereert toch wel enigszins dàt er wat gebeurd moet zijn. Feit is wel dat ik Briskey er een stuk boeiender op geworden vind nu Gert Keunen zijn band wat meer een jazzjasje aangetrokken heeft. Fraai voorbeeld is “Le Desir De l’Autre” dat opgetrokken wordt rond een trage breakbeat en cello nadat het opgestart is door gedempt spelende blazers die als een ouwe dieselloc de boel vlot proberen te trekken. Het is een vijf minuten durende reis met elke keer weer nieuwe wendingen als de Briskey-trein een bocht maakt. Tijdens het laatste tot het eindstation krijg je bovendien gezelschap van een scherpe vrouwenstem die almaar hetzelfde blijft zingen. Bij het beluisteren van Before-During-After moet ik regelmatig denken aan een mengelmoes van Twin Peaks en James Bond. Zo hoor ik bijvoorbeeld een duidelijke “Goldfinger”-knipoog in “Lost City”. Slim van Keunen is dat hij het niet alleen instrumentaal houdt, maar juist geplaatst gebruik maakt van zang. Dorona Alberti praat zo vergezeld van prachtig blazerswerk “L’Amour Fou” naar een hoogtepunt en Lady Linn zingt jazzy in het afsluitende “Wait For The Ride” dat een beetje Portishead-achtige klank heeft. Het zijn vooral de geweldige koperklanken die Before-During-After zo mooi maken. Liedjes in de traditionele zin van de ABACAB-regeltjes zijn er op de afsluiter na niet te vinden. Maar in dit geval deert dat weinig.

File: Briskey – Before During After
File Under: Spannende afslag genomen
File Audio: [Briskey-Space]
File Video: [Le Desir De L'Autre]