Monthly Archives: April 2012

Mano de Dios – Sleep Through The Morning Light

Trapeze / Proper / Rough Trade

Mano de Dios - Sleep Through The Morning LightWanneer je je band Mano de Dios noemt, hand van God dus, schept dat torenhoge verwachtingen. Hoe je het ook opvat, als de hand van het opperwezen zelf of de verwijzing naar het handsdoelpunt van Diego Maradona in de kwartfinale van het WK in 1986, het maakt duidelijk dat de band zich wil meten met de allergrootsten. Killing Joke-bassist Youth zag de band live spelen en stond erop om hun debuutalbum te produceren. Ook niet een van de minsten, getuige zijn productieklussen voor groten als U2, The Verve en Crowded House. Met een Spaanse zanger/gitarist en drummer, Cubaanse bassist en Engelse gitarist en trombonist is het niet verwonderlijk dat de vanuit Londen opererende band een mix laat horen van ska-punk met salsainvloeden en gypsymuziek à la Gogol Bordello. Het begint voortvarend met het opzwepende “Blue Eyes” en meezinger “Why Do We Do It?” mag er ook zijn. Maar al bij het vierde nummer begint het in te kakken en heb ik het idee dat ik naar een extended version van één en hetzelfde nummer aan het luisteren ben. Ondanks dat Engelse teksten afgewisseld worden met Spaanse lijken het allemaal variaties op één centraal thema. Ik denk dat Mano de Dios het prima zal doen op festivals en in de concertzalen en er daar een feestje van weet te maken. Op cd werkt dit echter niet en maken ze de hoge verwachtingen niet waar.

File: Mano de Dios – Sleep Through The Morning Light
File Under: Voor al uw feesten en partijen
File Audio: [Soundcloud]
File Video: [Lo Quiere Todo]
File Twitter: [Tweets van Mano De Dios]

Tim Christensen – Tim Christensen & The Damn Crystals

PIAS

tim_christensen_and_the_damn_crystals-tim_christensen_and_the_damn_crystals.jpgAls er mooie vrouwen in een clip of op een hoes verschijnen dan gaat bij mij het alarm af. Ik heb dan een ernstig vermoeden dat zij af moet leiden van de inhoud van het gebodene. In dit geval gaat het om het vierde solo-album van de Deen Tim Christensen. Naar het schijnt was hij ooit leadzanger van Dizzy Mizz Lizzy, een grungeband, wereldberoemd in eigen land en Japan. Tim Christensen maakt met de begeleidingsband The Damn Crystals echter geen grunge meer. Hij is meer van de mooiere popliedjes, zoals we die kennen van Crowded House. Af en toe is er uiteraard nog wel een rockrandje, waarbij Christensen kan laten horen dat hij een prima rockstemgeluid heeft. Commercieel vreemd genoeg begint het album met een meer dan tien minuten durende “The Damn Crystals”, terwijl de andere liedjes minder dan vijf minuten duren. Dit liedje geeft echter wel de rockkant weg van wat er op de rest van het album geboden wordt. Blijven de ballads nog over die dan voor de afwisseling moeten zorgen. Ondanks dat ik vervelendere muziek ken en niet al te negatief wil zijn, vind ik het moeilijk om mijn aandacht er bij te houden. Als het een competitie geweest zou zijn dan zou ik ze een goede middenmoter noemen. Ik hoop dat zijn muziek eerdaags genoeg liefhebbers trekt om de zalen in ons land vol te krijgen, En nee, het lijkt me niet waarschijnlijk dat de hoespoes meekomt.

File: Tim Christensen & The Damn Crystals – S/t
File Under: Mooie rock
File Audio: [MySpace]
File Video: [Zijn videokanaal]
File Twitter: [Tweets]
File Facebook: [Facebook]

Week 18, 2012

Janineka
Eric Bibb – Deeper In The Well
Ludo
Tennis – Young And Old
DubbelMono
Cosmic Michael – Cosmic Michael
Storm
Anathema – Weather Systems / Falling Deeper
Jasper
The Flaming Lips – The Flaming Lips and Heady Fwends
Ewie
Bert Hadders en de Nozems – De Coöperoazie
tbeest
Oranjepop @ Nijmegen
André
Marina and the Diamonds – Electra Heart

Lord Of Mushrooms – Perspectives

Lion Music / Bertus

Lord Of Mushrooms - PerspectivesLang, lang geleden – in 2005, om precies te zijn – besprak ik 7 Deadly Sins van de Franse popproggers Lord Of Mushrooms. De website bestaat niet meer, op de MySpacepagina was het ook akelig stil, kortom de pauze duurde zo lang dat ik niets meer van ze verwachtte. En toen viel plots Perspectives op m'n bureau. Met een aantal nieuwe bandleden – nou ja, nog één oud bandlid eigenlijk, gitarist Laurent James. Inmiddels is het een internationaal gezelschap geworden met muzikanten uit Frankrijk, Italië en Brazilië. Hebben ze de draad weer opgepakt, zijn ze nooit weggeweest? Ik heb geen idee. Voor de stijl heeft het allemaal niet zoveel invloed gehad, en da's goed nieuws. Nog steeds is het strakke progmetal met een verrassend poppy randje. Nieuwkomer Gus Monsanto is wel een technisch vaardiger zanger dan zijn voorganger, wat natuurlijk extra mogelijkheden biedt. Daarnaast is de piano erg belangrijk in de sound van Lord Of Mushrooms, die daarmee een prettige lichtheid krijgt, ook als tempo en volume omhoog gaan. Gitarist James is niet van de school die in hoog tempo over de gitaarhals racet, hij kiest eerder voor een mooi opgebouwde melodie of solo. Het resultaat is fraaie progmetal met een open sound die voor het genre ongebruikelijk is. Hopelijk hoeven we niet weer zeven jaar te wachten op het volgende album. Eén Boston is genoeg.

File: Lord Of Mushrooms – Perspectives
File Under: Het wachten waard
File Video: [Circles On The Water]