Monthly Archives: March 2014

Carlama Orkestar – Mecka Bela

SoundBalanceMusic/Coast to Coast

Carlama Orkestar - Mecka BelaAls er een cd op deze redactie binnenkomt die een beetje naar Balkan riekt, dan wordt ondergetekende veelal in stelling gebracht: ‘It’s a dirty job and someone has to do it’. En dus zet ik koers naar Oost-Europa, samen met het Carlama Orkestar, dat zelf trouwens ook uit Nederland komt. Mecka Bela is het tweede album van het vijftal dat het voornamelijk van dansbare feestmuziek (Carlama betekent feestgedruis of wilde dans) moet hebben. Opener “Metchka Bela” heeft wel wat weg van Yello’s “The Race”: luister maar eens naar die saxofoon en het tempo. Het orkest houdt er ook verderop meestal de vaart in. De nummers zijn deels voorzien van zang. Dertien nummers worden in ruim vijftig minuten aan de man gebracht. Het is niet overal even zuiver in de Balkanleer. Er is reggae, er is de cancan, er is zelfs een soort van hiphop, er is ruimte voor solo’s, enz. Toch is alles ondergedompeld in een gezellig Balkansfeertje. Lekker feestje dus!

File: Carlama Orkestar – Mecka Bela
File Under: Nederlands balkanorkest
File Video: [Hun Videokanaal]
File Social: [Twitter] [Facebook]

Week 13, 2014

Ewie
Timber Timbre – Hot Dreams
DubbelMono
Bauer – On the Move
Jasper
Naive Set – Reclining Nude
Ludo
Howler – World Of Joy
Vonx
The Beach Boys – Holland
Prikkie
Lazuli – Tant Que L’Herbe Est Grasse
Janineka
Robert Ellis – The Lights From The Chemical Plant
tBeest
Electric Eye – Pick-up, Lift-off, Space, Time
Stonehead
Zomboy – Reanimated EP1/EP2
André
Goldfrapp @ Brighton Dome, Brighton
Storm
Hunter Complex – Heat

Vanden Plas – Chronicles of the Immortals Netherworld

Frontiers / Rough Trade

Vanden Plas - Chronicles of the Immortals - Netherworld (Path 1)Van het vorige album van Vanden Plas was ik niet erg onder de indruk. Fantastische intro’s, en dan hield het op. Die intro’s zijn er op Chronicles of the Immortals – Netherworld nog steeds, met extra-gratis bombast. Het is dan ook een rockopera met een concept dat ontsproten is aan het brein van schrijver Wolfgang Hohlbein, een schrijver met Stephen King-achtige productie die al dertien boeken heeft geschreven in de serie Die Chronik der Unsterblichen. Eerst was er de rockmusical Bloodnight van VandenPlas en Hohlbein en die is nu bewerkt tot een album. Of eigenlijk twee, want de titel kent nog een toevoeging Path 1 en inderdaad, er komt nog een deel. Elke song is een genummerd Vision met een titel, voor het geval u nog niet begreep dat het concept Heel Belangrijk is. Vanden Plas brengt een soort combinatie van progressieve metal en powermetal die verwant is aan de muziek van Royal Hunt. Met dien verstande dat Royal Hunts opperhoofd André Andersen elke muzikale balans uit het oog verloren is en de muziek hoe langer hoe meer verzuipt in zijn toetsen. Dat heeft Vanden Plas een stuk beter voor elkaar. Waar ze bij de vorige gelegenheid na de intro elke inspiratie kwijt leken te zijn, was hier de inspiratie ook na de intro’s nog volop aanwezig. Prijsnummer “Vision 7even – The King And The Children Of Lost Worlds” laat dat goed horen. Het is gewoon een ijzersterke song, lekker heavy, met de nodige solo’s en met de nog steeds niet misselijke zang van Andy Kuntz. Ook zangeres Julia Steingass is uit de theaterproductie meegekomen en levert fraaie bijdragen. Alles is nog steeds ondergeschikt aan de enorme bombast en de songs zijn helemaal opgehangen aan kamerbrede riffs, maar in hun eigen hoekje is dit een prima album. Vanden Plas heeft zich wat mij betreft groots gerevancheerd en ik verheug me op Path 2.

File: Vanden Plas – Chronicles of the Immortals – Netherworld (Path 1)
File Under: Revanche
File Video: [“The Godmaker”]

EMA

Interview: Jasper

‘Als ik tijdens dit interview te ver doorsla met mijn emotionele bagage, moet je mij gauw weer binnen hengelen!”, waarschuwt Erika M. Anderson. ‘Ik heb tenslotte nauwelijks gegeten. Plus…ik zit aan de wijn!
EMA
Anderson brengt het weliswaar met een ontwapenende grijns en zelfspot – stiekem meent ze het serieus. Onder haar artiestennaam EMA bracht ze drie jaar geleden het indrukwekkende debuut Past Life Martyred Saints uit. Een album waar ze het snelle stadsleven in Oakland, Californië verzoent met haar jeugd in het pastorale Sioux Falls, South Dakota. Een fragmentarisch, persoonlijk document waar Anderson zichzelf en haar naasten continu de spiegel voorhoudt. Past Life Martyred Saints werd alom geprezen als een compromisloos meesterwerk.
Logischerwijs zou Anderson vandaag met meer zelfvertrouwen dan ooit tegenover File Under moeten zitten. Tóch is het tegendeel waar. Het behaalde succes heeft schijnbaar zijn keerzijde, zo ondervond ze. Na jaren in obscuriteit te hebben geopereerd als ene helft van het experimentele folkduo Gowns (met ex-vriend Ezra Buchla), was Anderson eensklaps in alle muziekbladen en blogs te vinden. In plaats van te glunderen zorgt die nieuwe bekendheid echter voor meer twijfels en verontwaardiging.
‘Geen idee waarom’, zegt ze, terwijl ze scherts een huilbui veinst. ‘Zodra een groep mensen over je schrijft is het lastig je vrijheid te bewaren. In een obscuur bandje als Gowns voelde ik me juist vrij.’
Met nieuwe scepsis trok Anderson zich dus een tijdje terug in huidige woonplaats Portland om te werken aan het tweede album The Future’s Void, dat begin april verschijnt.


Continue reading

Afrobeat Airways 2 / Tal National / Amartey Hedzoleh / Angola 2

Als Afrika in het nieuws is dan is het vaak negatief. Honger, aanslagen, oorlogen, meer komt er in de actualiteit bijna niet voorbij. Dit terwijl het een continent is dat veel te bieden heeft. Muziek bijvoorbeeld. Er bleven hier even wat teveel releases liggen, dus maak ik maar even een tussensprint.
VA - Afrobeat Airways 2, return flight to Ghana 1974-83De thuisbasis voor de eerste release is Ghana. Analog Africa bracht een tweede deel uit in de serie Afrobeat Airways. Hierop staan oude bekenden uit deel een als Uppers International, Ebo Taylor Jnr., Frank & His Professionals en Rob, maar ook voor mij nieuwe namen aan dit Afrobeatfront. Dertien track bevat het album afkomstig uit de periode 1974-1983 waarbij ik me wederom verbaas hoe goed de kwaliteit van de opnames is. Dit maakt dat het weer op en top genieten is. Het begint al meteen met Upper International met “Aja Wond” dat swingt als de neten, een vet Hammondorgel kent en blazers die hun longen uit hun lijf blazen. Wow! En dat gaat dan meteen verder met Ebo Taylor Jnr. wiens “Children Don’t Cry” hier niet voor onder doet. Wat moet het destijds een feest geweest zijn in Ghana. Deze sterke verzamelaar is al een tijdje in de winkels verkrijgbaar met een 44-pagina’s tellend fotoboek.
Tal National - KaaniNiet ver van Ghana ligt Niger met als hoofdstad Niamey. Dé band van Niger is Tal National en hun laatste album heet Kaani, dat zoiets betekent als genietbaar, wordt zelfs door FatCat Records uitgebracht. Wat vooral opvalt, is het ritme dat helemaal op hol geslagen lijkt, maar de afrobeat in de ruime zin des woords toch strak bij elkaar houdt. Tal National is niet van de korte songs. De acht tracks kennen een lengte van pakweg vier tot acht minuten. Mijn favoriet is het kortste nummer, waar de bluesy gitaar en de zang van Almeida optimaal kunnen schitteren. Voor feestjes hoef je niet terug in de tijd, die zijn er nu ook.
Amartey Hedzoleh - KukurantumiNa een uitstapje naar Niger gaan we weer even terug naar Ghana. Daar werden nummers van Amartey Hedzoleh opgespoord die er nog ergens op een plank lagen. Hedzoleh zat bij de legendarische Psychedelic Aliens en hij was mede-oprichter van Hedzolez Soundz. Kukurantum is echter een solo-plaat die hij opnam voor de gelijknamige film. Opvallend is dat het ritme hier ondergeschikt is aan de snaarinstrumenten, waaronder de elektrische gitaar. Introvert, lo-fi en ver van het feestgedruis: Kukurantumi was ongetwijfeld een serieuze film.
V.A. - Angola 2 Soundtrack, Hypnosis, Distortions & Other Sonic Innovations 1969-1978Voor de vierde en laatste release van dit stukje gaan we wat verder zuidelijk, namelijk naar Angola. Analog Africa presenteert een tweede deel in de Angola Soundtrack met opnames die oorspronkelijk zijn uitgebracht tussen 1969 en 1978. Deel twee kent nieuwe namen die mij doen vermoeden dat er een brede muzikale basis aanwezig was. Twintig tracks bevat de cd, waaronder bonustracks met namen als Avante Juventude en N’Hoca. Ook hier is het ritme een wat onopvallender gegeven, maar is het snaargetokkel niet van de lucht. Je hoort de invloeden van bijvoorbeeld surf en salsa. Er zit overigens een Mama Appelsap in, met in de hoofdrol Juffrouw Jannie in “Os Kiezo” van Saudades de Luanda. Maar los hiervan is dit een fijne release waarbij je een uitgebreid informatieboekje krijgt. Zo hoort dat!

File: VA – Afrobeat Airways 2, return flight to Ghana 1974-83
File Under: Ghana
File Audio: [Soundcloud] [Bandcamp]

File: Tal National – Kaani
File Under: Niger
File Audio: [MySpace] [Soundcloud] File Social: [Facebook]

File: Amartey Hedzoleh – Kukurantumi
File Under: Ghana
File Audio: [Spotify] [Soundcloud]

File: VA – Angola 2 Soundtrack, Hypnosis, Distortions & Other Sonic Innovations 1969-1978
File Under: Angola
File Audio: [Bandcamp]

Mechanik – Velut Stella Splendida

RAIG / Clearspot

Mechanik - Velut Stella SplendidaSpacerock, psychedelica en krautrock komen meestal uit noordelijker staten van Europa. Zo niet bij Mechanik, dat afkomstig is uit Spanje – met een Klaus in de gelederen, dat wel. Op hun debuut Vellut Stella Splendida hebben ze vier eerder op EP’s uitgebrachte tracks opnieuw opgenomen en vijf nieuwe toegevoegd. Het resultaat is een met 76 minuten helemaal volgespeelde cd, vooral door de 22 minuten durende afsluiter “Most People Were Silent”, die vooral uit twaalf minuten(!) outtro-met-bliepje bestaat. De instrumentale opening met “Wherever You Are Is The Entry Point” is zeven minuten lang niet veel meer dan een eindeloos uitgerekt intro. Wie dat doorkomt, krijgt verderop in elk geval meer dan alleen trage jams voorgeschoteld. “In The Faith That Looks Through Death” heeft door de psychedelisch ingemixte zang over een spacerockthema in elk geval iets van een song en is daarmee meer representatief voor Mechanik. Okee, er zijn veel traag opgebouwde thema’s met synths of gitaarriffs waar de doorsnee Lowlandsbezoeker niets mee kan, maar voor hen zijn albums als deze ook niet bedoeld. Dat neemt niet weg dat menige track langer dan noodzakelijk wordt doordat er het intro of outtro wel erg ver opgerekt wordt. Dat verwacht je bij een optreden, maar op een album haalt dat het tempo er wel heel erg uit. Het zal u niet verbazen dat vooral de afsluiter daardoor jammer genoeg vooral een lange zit wordt. Meer dan ‘aardig’ ben ik Velut Stella Splendida dan ook niet gaan vinden.

File: Mechanik – Velut Stella Splendida
File Under: Voor de diehards
File Audio: [MechanikCamp]

Patterns – Dangerous Intentions / Patterns – Waking Lines

Patterns & Melodic

Je zou kunnen zeggen dat er in de muziek tegenwoordig veel te veel nieuwe releases uitkomen, net zoals dat voor films schijnt te gelden. Maar dat er zelfs binnen enkele maanden twee verschillende bands onder dezelfde naam met een debuutalbum komen, dat is echt het toppunt.
patterns-dangerous_intentions.jpgVoor wie de synthpop-nazomerhit “Sunny Days” kent (met de ‘beauty mutants’-videoclip), hierbij gaat het dus om de mellow-dance-Patterns die hun wortels in Costa Rica hebben, met zangeres Michelle Gonzalez als stralend middelpunt. Deze Patterns maakt Allure-achtige electropop waarin de zon altijd schijnt. Hun album Dangerous Intentions staat er vol mee. Opener “Burning Man” heeft een paar van die gitaarlicks die Nile Rodgers uit een mouw heeft laten vallen en zo staan er nog een paar van die tracks die klinken alsof Lily Allen en Two Door Cinema Club samen een band zijn begonnen. Je zou zo geloven dat het uit Frankrijk komt, met die funky baslijntjes en die Alan Braxe-achtige synthesizers. Laat die zomer maar komen!
patterns-waking_lines.jpgDe ándere Patterns, een kwartet uit Manchester, heeft juist een mooie, introspectieve mijmerplaat gemaakt. Waking Lines staat vol met echoënde gouden gitaarlijntjes die melancholiek rimpelen in het water, terwijl de zanger(es?) statig zingt zoals de band Delays dat doet. Hoewel ik in andere recensies ook referenties als Cocteau Twins en Animal Collective tegenkom zou je het ook een soort Coldplay zonder de stadionpretenties of hits kunnen noemen, want de galmproductie en wohohoho-vocalen (“Street Fires”) zijn wel erg doordringend. Late-avond-liedjes als “Our Ego” en “Climbing Out” doen daarentegen denken aan shoegaze. Ik ben benieuwd hoe deze band akoestisch klinkt. Eigenzinnig zijn ze zeker, gezien het deel op hun website voor de ‘redding van Manchester’…

File: Patterns – Dangerous Intentions
File Under: Hippe indiedance
File Audio: [Soundcloud]

File: Patterns – Waking Lines
File Under: Shoegaze voor Coldplay-liefhebbers
File Audio: [Soundcloud]