Monthly Archives: September 2014

The Sixxis – Hollow Shrine

Glassville

The SixxiS - Hollow ShrineIk was in eerste instantie wat verrast dat Hollow Shrine uitkwam bij het label GlassVille. The SixxiS zit in het steviger spectrum, terwijl GlassVille vaak albums van acts uit de melancholiekere proghoek uitbrengt. Het wordt wat begrijpelijker als je de achtergrond van de band leest. Vijf multi-instrumentalisten (zanger Vladdy Iskhakov speelt zelfs geregeld viool), die bewust voor heel verschillende soorten publiek gingen staan in het voorprogramma van acts als Buckcherry, Winger, The Winery Dogs, Adrian Belew Power Trio en onlangs Spock’s Beard. Voor hun debuut hebben ze gekozen voor producer David Bottril (o.a. producer van Tools Ænima en Lateralus) en die heeft gezorgd voor een strakke, vrij sobere mix. Ja, er zijn volop gitaarsolo’s, complexe ritmes en meer van die elementen uit de hardere progressieve hoek, maar de nadruk ligt toch vooral op de ontwikkeling van de melodie. De zang van Ishakov is vaak het vloeiende element met veel lang aangehouden noten op de staccato gitaarpartijen. Voeg daarbij de productie en je krijgt iets dat bijna klinkt als Amerikaanse rock uit de negentiger jaren. Het is alleen net even wat verfijnder en dat is alleen maar toe te juichen. Het enige punt bij dit album is dat je hoort dat ze veel ideeën hebben en dat ze die ook allemaal willen gebruiken. Dat maakt dat de stijl van dit vijftal nog wat onevenwichtig is. Gelukkig hoor je wel dat er voldoende klasse aanwezig is, die er vroeg of laat uit moet komen. Want The SixxiS is van alles, maar niet gewoon. In dat licht bezien is het eigenlijk heel logisch dat dit album bij GlassVille uitgekomen is.

File: The SixxiS – Hollow Shrine
File Under: Van alles, maar niet gewoon
File Audio: [SixxiSCloud]
File Video: [“Out Alive”] [Hollow Shrine albumtrailer] [SixxiSTube]

Rustie – Green Language

Warp

Rustie - Green LanguageAlles is én-én, tegenwoordig. Je moet als NPO-tv-programma kijkers trekken en toch kwaliteit bieden. Je moet als professor hoog in citaatrankings komen en toch gezag houden onder collega’s vanwege je langetermijnblik. Je moet als bank bezuinigen op je personeel én mensen aannemen om te blijven innoveren. Ga er maar aanstaan. En om de onvermijdelijke brug naar muziek te leggen: je moet hits scoren om niet onbekend te blijven én met je andere werk net zo geloofwaardig overkomen bij je livepubliek. Dat is wat Rustie, alias Russell Whyte uit Glasgow, op zijn tweede plaat maar eens gedaan heeft. Green Language bevat knappe elektronica en ambient maar vooral erg dikke hiphopbeats. Al in 2011 maakte Rustie – niet te verwarren met de Engelse dubstepgod Rusko, tevens letterlijk huisgenoot van Reso – een indrukwekkend eerste album. GL△SS SWORDS gebruikte over de hele plaat aparte, snerpende synthesizers. Maar na doorluisteren bleek Rusties karakter juist in zijn ritmes te zitten. “City Star” blies je met zijn hiphopritme finaal omver, en “Globes” klinkt anno 2014 nog steeds even futuristisch als destijds. Whyte zelf vond GL△SS SWORDS uiteindelijk te speels en wilde dat zijn tweede album serieuzer zou worden. Dat is deels gelukt. Er staan namelijk een handvol echte hiphopknallers op, waarbij het uitnodigen van gastartiesten zich zowaar uitbetaalt. “Attak” en “Raptor” klinken als hits van Baauer-achtig formaat en ook “Up Down” en “Velcro” laten de hiphopper in mij ontwaken. En daarvoor moet je echt van goeden huize komen, want voor Diplo en zelfs de intussen gevierde Hudson Mohawke (ik beken: TNGHT is vet goed) viel ik niet direct. Ga deze feestplaat met zijn flamingo’s dus checken. Sluit ik nog even af met de verwijzing naar Rustie’s game.

File: Rustie – Green Language
File Under: Van album- naar singleman
File Video: [Attak]