Monthly Archives: September 2015

B. Dolan – Kill The Wolf

Speech Development

B Dolan - Kill The WolfWaar ligt de toekomst van de hiphop? Zeker niet bij de dikke kont van Kanye West’s vrouw. Wel bij B. Dolan. Zijn raps doen denken aan het werk van Dubwar en Senser. Kill The Wolf gaat terug naar de jaren dat voorzichtig werd geëxperimenteerd met de kruisbestuivingen tussen rock en rap. Denk aan de Judgement Night-soundtrack, de crossoverplaten van Boo-Ya T.R.I.B.E. en Ice T’s Bodycount en de oude raps van The Pharcyde. Zo moeilijk is het dus niet om verrassend voor de dag te komen. B. Dolan begrijpt dat. En ik mag hopen dat hij op een dag in aanraking komt met de raverap van Mc Tunes en de 12-inches van Silver Bullet. Dan gaat er pas echt wat gebeuren. Dat wordt dus echt even met die dikke billen aan de kant mevrouw West, indierap komt hard aanzetten.

File: B Dolan – Kill The Wolf
File Under: Reanimatie van oude raprock
File Video: [Alright][Jailbreak]

Holly Lerski – The Wooden House

Faundry/Konkurrent

Holly Lerski - The Wooden HouseZeker weten doe ik het niet, maar ik denk dat cd’s van lieve folkmeisjes als Holly Lerski automatisch op het stapeltje ‘Theo’ terechtkomen als File Under-opperhoofd Storm zijn cd-pakketjes klaarmaakt voor verzending. En dat Holly Lerski een lief folkmeisje is straalt dit album in alles uit. Van het zelf geïllustreerde artwork, waarop Holly buiten de schuur waarin ze The Wooden House opnam, omringd wordt door aanhankelijke duiven en huismussen, vrolijk kwispelende hondjes en huiselijke katten, tot de melancholisch kabbelende akoestische liedjes die op het album te horen zijn. Toch had ik nog niet eerder van de in Londen geboren en in Norfolk getogen Britse gehoord. En dat is opmerkelijk, niet alleen omdat de inmiddels 45 jarige singer-songwriter al sinds midden jaren negentig aan de weg timmert, eerst in de band Angelou en later solo, maar vooral omdat ik een zwak heb voor vrouwen als Holly Lerski. Dames met een DIY-attitude die onder Spartaanse omstandigheden de mooiste en meest ontroerende akoestische songs opnemen. Daarmee kun je haar vergelijken met een Nederlandse artieste als Marike Jager die eerder dit jaar onder vergelijkbare omstandigheden en ook op haar eigen label de prachtplaat The Silent Song opnam. Ik moet Holly Lerski voortaan toch maar iets beter in de gaten gaan houden.

File: Holly Lerski – The Wooden House
File Under: Een lief folkmeisje om in de gaten te houden
File Video: [Come Sit Down]
File Social: [Facebook] [Twitter]

Sweet Marie – I

Gear Fab

Sweet Marie - IHet jaar 1970 was in de popmuziek een dramatisch jaar. De fenomenale jaren zestig eisten hun tol. In dat jaar overleden Janis Joplin en Jimi Hendrix. Twee grootheden die wat mij betreft nog steeds op grote hoogten staan. In 1970 was het ook alweer twee jaar geleden dat Cream (ook al zo’n geweldig spektakel) en een jaar geleden dat The Animals (ook niet mis) uit elkaar gingen. Tja. Maar het leven gaat door en er worden nieuwe bands gevormd. Zo ontstaat er in Hollywood het trio Sweet Marie dat met hun bluesrock geïnspireerd op Hendrix, Cream en The Animals de lijn voort wilde zetten. Zo groot zouden ze niet worden, maar niet iedereen kan zeggen dat hij een nummer één-hit in Hawaii heeft gehad. Sweet Marie wel, met de opener “Remember Marie” van het album I dat ik hier bespreek. Door dit succes verkasten ze naar Hawaii waar ze huisband van een club werden, nog een album uitbrachten, maar het na de derde nooit uitgebrachte album het voor gezien hielden. Wat blijft zijn twee albums waar de eerste nu opnieuw het licht ziet. De inspiratiebronnen druipen er ruim 37 minuten vanaf, maar het is geen vervelende ervaring. Sweet Marie was een paar jaar te laat, maar muzikaal mochten ze er zeker zijn. Check dit debuut eens.

File: Sweet Marie – I
File Under: 1970

Op Zoek Naar Johan – Weg Uit De Stad

Eigen beheer

Op zoek naar Johan - Weg uit de stadOp zoek naar Johan is een Brabantse Americana-band geleid door de Gemertse singer/songwriter Martijn Kuijten. Nederlandstalige americana dus, als tegenhanger op het Limburgse Rowwen Heze. Of gewoon als Gerard van Maasakkers 2.0. Op zoek naar Johan is net zo logisch als The Watchman (Ad van Meurs). Het kan niet anders of de zorgvuldig opgebouwde carrièreswitch van Guus Meeuwis vindt zijn oorsprong bij de akoestische folk, de country-blues en Calexico-achtige aanpak van dit trio. Een goed verhaal is immers het halve werk. Maakt het dan wat uit dat je vaker dan eens moet denken aan Johnny Cash’s “Folsom Prison Blues”? Welnee, dat maakt geen zak uit. Beter goed gejat dan slecht bedacht, toch?

File: Op Zoek Naar Johan – Weg uit de stad
File Under: countryblues van het Brabantse platteland
File Audio: [Albumtrailer]

Leon Bridges – Coming Home

Columbia

Leon Bridges - Coming HomeAls ik niet beter zou weten en de hoes van Coming Home van Leon Bridges zou zien en vervolgens de muziek zou horen, dan zou ik zo geloven dat het een mooie soulplaat uit de jaren zestig is. Ik weet echter wel beter. Bridges is in 1989 geboren in Texas en verdiende tot voor kort zijn brood met afwassen in een restaurant. In zijn vrije tijd trad hij op en bij een van die shows was Austin Jenkins van White Denim aanwezig. Hij voelde meteen verwantschap met de soulzanger vanwege het feit dat ze allebei hun Wrangler jeans tot aan hun middel droegen. Jenkins en zijn White Denim-collega’s ontfermden zich over dit jonge soultalent en produceerden Bridges’ debuut Coming Home. Het is verleidelijk om te zeggen dat Bridges me doet denken aan Sam Cooke of aan Otis Redding of aan andere soulzangers uit de jaren vijftig en zestig uit de vorige eeuw. Dat doet hij ook. Zijn warme soulliedjes als “Coming Home”, het erg goede “Smooth Sailin” en “Brown Skin Girl” brengen je bijna een halve eeuw terug in de tijd. Romanticus Bridges heeft het niet alleen over de meisjes, “Lisa Sawyer” is een mooie song over zijn moeder en in “Shine” en “River” komt de gospelzanger Leon Bridges naar voren. Hij brengt het net zo stijlvol als dat hij op de hoes staat. Niets nieuws dus op Coming Home. Maar ook niets oubolligs of ouderwets. Leon Bridges weet het soulgevoel van jaren geleden over te brengen, zonder dat het gedateerd klinkt. Dat moet wel van talent getuigen.

File: Leon Bridges – Coming Home
File Under: Vintage soul
File Video: [Smooth Sailin’]
File Facebook: [Leon Bridges op Facebook]
File Twitter: [ Tweets van Leon Bridges]

Week 39, 2015

DubbelMono
Kapok – Glass To Sand
Janineka
The Common Linnets – II
Ewie
Thee Oh Sees – Multilator Defeated At Last
Prikkie
The Who – Tommy
Ludo
Kurt Vile – B’lieve I’m Goin Down
André
John Grant – Grey Tickles, Black Pressure
tBeest
Wire – Wire
Gr.R.
Fay Wildhagen @ Nordic Delight (Poppodium Ekko)
Storm
Chantal Acda – The Sparkle In Our Flaws


Eat The Gun – Howlinwood

Steamhammer/SPV

Eat The Gun - HowlinwoodWaar de drie Duitsers van Eat The Gun hun inspiratie vandaan hebben gehaald voor de muzikale koerswijziging in 2013 kan eigenlijk niemand ontgaan. Hun catchy alternatieve rock met een randje punk is ook op hun tweede album-nieuwe-stijl Howlinwood compleet Foo Fighters. Maar als je de opener, het titelnummer, hebt gehoord maal je daar niet meer om. Ze slagen er meestal namelijk verdomd goed in dat te verpakken in lekkere songs met fijne solo’s en meebrulrefreinen. Dankzij H-Blockx’ Stephan Hinz is de productie ook lekker strak zonder overdadig te worden. Het is een mazzeltje dat zanger Hendrik Wippermann een heldere stem heeft die niet te veel lijkt op die van Dave Grohl. Anders zou de overeenkomst bij tracks als “Old Friend” of “Take It Away” echt teveel worden. Maar ach, Foo Fighters zelf leunt al de nodige jaren op de eigen formule, dus Eat The Gun valt dat amper kwalijk te nemen. Feit blijft dat Howlinwood een verdomd lekkere luchtgitaarplaat is. Op “Electric Life” is ook een bijdrage te vinden van John Konesky van Tenacious D en de Kyle Gass Band. Met die laatste is Eat The Gun binnenkort in Nederland te zien. De elf tracks halen samen de drie kwartier nog niet, maar voor een album als dit is dat eigenlijk de perfecte lengte. Kort en krachtig, niks mis mee.

File: Eat The Gun – Howlinwood
File Under: Die UFO Jäger
File Video: [Howlinwood]