Category Archives: Blacksmith

Dark Tranquillity – We Are The Void

Century Media / EMI

Dark Tranquillity - We Are The VoidDark Tranquillity zal het zo langzamerhand wel zat zijn dat nog steeds vele muziekrecensenten er aan blijven refereren dat deze band gezien mag worden als één van de grondleggers van de befaamde Gothenburg-sound. En om dat juk te ontlopen ontwaar ik iets bij deze Zweden wat ik voor het gemak even gedoopt heb tot elektronische vrijheidsdrang. De drang om alles op te leuken met plakkerige keyboardklanken, sferische intermezzo’s en kolderieke deuntjes. Daardoor ontstaan de vier Y’s. catchY, poppY, trendY en tranquillitY. En ik zal het toegeven, dat wil ik nie’. In ieder geval niet van deze mannen. Ik wil juist meer van de D-kant. Death, Destruction, Deep en Dark. Tuurlijk mag er wel melodie inzitten, daar zijn de heren tenslotte groot mee geworden. Maar dat kan toch ook gewoon met gitaren? Waarom al die flauwekul erbij? Ik begreep het al niet op het vorige album Fiction en ook bij het nieuwe We Are The Void blijf ik me afvragen waar het allemaal goed voor is. Pas bij “I Am The Void” begin ik er weer in te geloven en ook het navolgende “Surface The Infinite” kan me wel bekoren. Afsluiter “Iridium” blijkt echter weer een dooddoener vanjewelste. Zo’n nummer ga je toch niet voor je plezier beluisteren? Mag de volgende keer alsjeblieft de gitaar weer in het middelpunt staan? Alvast bedankt voor de medewerking.

Dark Tranquillity – We Are The Void
File Under: Ik voel een Leegte
File Audio: [MySpace]

Dark Fortress – Ylem

Century Media / Suburban

Dark Fortress - YlemAlhoewel ze het zelf geen conceptalbum noemen, is het concept achter Ylem juist wel interessant. Ylem is de staat van de elementen voordat de Big Bang plaatsvond, zo lees ik op de MySpace-pagina van Dark Fortress. Zeg maar de oersoep waar alles uit ontstaan is. Een terugkeer hiernaar betekent het einde van alles wat bestaat. Elke cel bevat zowel de schittering van het leven als het begin van het einde. Het onomkeerbare lot van de mens wordt beschreven vanuit een persoonlijk, een magisch, een religieus en een kosmisch standpunt. En daar wordt ruimschoots de tijd voor genomen. Ruim zeventig minuten lang laten deze Duitsers hun blackmetal voor zich spreken. Het begin, de hoop wordt vormgegeven door intense en prachtige melodieën. Je ziet bijna het zaadje ontkiemen in het vochtige, warme ochtendgloren. En na een schitterende bloeiperiode, begint tergend langzaam de teloorgang. De eerste tekenen van verval dienen zich aan. Veel doomy en slopende passages brengen het uiteindelijke lot steeds dichterbij. Soms wordt de grens al even overschreden en wordt er provocerend tegen deathmetal aangeschurkt. En net als je denkt dat het proces stopgezet kan worden, als er even weer hoop gloort, wordt er genadeloos overgeschakeld naar de hoogste versnelling om je laatste strohalm omver te blazen. En als het eenmaal zover is, wordt er tot slot met cleane vocalen een lofzang voor je gezongen. Doe je ogen maar dicht en laat het over je heenkomen. Dark Fortress weet wederom te overtuigen en er is geen ontkomen aan.

File: Dark Fortress – Ylem
File Under: Ylemmie
File Audio: [MySpace]

Man Must Die – No Tolerance For Imperfection

Relapse / Rough Trade

Man Must Die - No Tolerance For ImperfectionEerlijk gezegd liep ik niet weg met de vorige cd van Man Must Die, The Human Condition. Wel erg hard en compromisloos, maar ook weinig origineel en een tikkeltje saai. Ik had eindelijk eens het idee dat Relapse op het verkeerde paard gewed had. Gewoon een misser, kan gebeuren, iedereen maakt fouten. Stom natuurlijk, want op No Tolerance For Imperfection laten deze sympathieke Schotten horen dat ze wel degelijk weten hoe het moet. Het is zelfs zoveel beter dat ik nog bang ben voor een dopingschandaal, als ik de bloedwaarde van dit album vergelijk met de vorige. Het magische woord is balans. Onze Hooglanders hebben op tijd ingezien dat je niet eindeloos furieuze death en grindcore kunt spelen, zonder dat de verveling toeslaat. Daarom is er nu veel meer ruimte voor melodie, voor tempowisselingen en voor een sidderende solo om even op adem te komen. Bovendien zijn de melodieën pakkend en gaan de teksten ook nog ergens over. Vooral het stupide gedrag van de mensheid wordt doeltreffend aan de kaak gesteld. Persoonlijke favorieten zijn het briljante “Kill It Skin It Wear It”, het puntige “This Day Is Black” en het veelzijdige “Reflections From Within”. Als je nog referenties zoekt, denk dan aan bands als Misery Index, Despiced Icon en Gadget. En ja, ik weet dat deze release al even uit is. Neemt niet weg dat het nog steeds zeer de moeite waar is om even de site te bezoeken of een zaadje te zoeken.

File: Man Must Die – No Tolerance For Imperfection
File Under: Kill It Skin It Listen It.

Baroness – The Blue Record

Relapse / Rough Trade

Baroness - The Blue Record“En ik ben met Catootje naar de seksboetiek gegaan, ze mocht kopen wat ze wou, ze mocht kopen wat ze wou. En ze kocht een dikke barones, een dikke barones. Lik me tieten, Lik me tieten, zei de barones”. Aan deze tekst van Pietje Potent moest ik denken toen ik Blue Record van Baroness in mijn handen gedrukt kreeg. Pietje Potent? Ja, als twaalfjarige zat ik daar stiekem naar te luisteren als mijn ouders er niet waren. En dat was toen heel cool, toevallig, dus. Daar kon je gewoon over opscheppen bij je vriendjes. En nu schep ik op over Baroness. Over hoe sappig Blue Record wel niet is. Over de weldaad en de weelde van dit album. En die zit hem echt niet alleen in de prachtige wulpse dames op de cover. Die zit hem vooral in het adembenemende gitaarwerk. Steeds weer wordt melodie op melodie gestapeld. De in elkaar verstrengelde, dubbele gitaarpartijen lijken eindeloos door te lopen, waardoor je langzaam in extase wordt gebracht. Slechts sporadisch afgewisseld met wat schreeuwerige vocalen om je even wakker te schudden. Of een druipende en walmende solo voor wat extra sfeer. Het is heel jaren 70, het is sludgy, het is stoney, het is Southern rock en het is precies wat je nodig hebt als je met dit koude weer even met je rug tegen de hete verwarming bent gaan zitten om bij te komen. En dat hebben we allemaal wel verdiend met al die ellenlange files, spoorwegleed en busuitval. Glas whisky erbij en alles komt weer goed.

File: Baroness – Blue Record
File Under: Nu weet ik hoe diep het konijnenhol is.
File Audio: [MySpace]

Stream Of Passion – The Flame Within

Napalm / Hard Life / Bertus

Stream Of Passion - The Flame WithinStream of Passion debuteerde in 2005 sterk met Embrace the Storm. Anno 2009 moet Stream of Passion het stellen zonder z’n bedenker/gitarist Arjen Lucassen, zonder gitariste Lori Linstruth en zonder toetsenist Alejandro Milan. Is deze band dan nog steeds dezelfde als destijds? Of klinkt het als een compleet nieuwe band? Op het eerste gehoor klinkt The Flame Within allemaal wat gezapiger, zoeter, liever dan het debuut. Met de komst van de twee nieuwe gitaristen Stephan Schulz en Eric Hazebroek en toetsenist Jeffrey Revet zijn in de productie de gitaren wat meer naar de achtergrond verdwenen terwijl de toetsen meer aandacht krijgen. Wat ik een beetje jammer vind is dat veel nummers beginnen met een lekkere stevig intro, lekker hard, maar dat het nummer daarna meteen inkakt. Echter zorgt mevrouw Bovio er vervolgens toch maar weer voor dat je gegrepen wordt door haar stem. Een goed voorbeeld hiervan is “My Leader”. Toch geloof ik dat ik het genre ‘Female Fronted Metal’ zoals het jaren geleden benoemd werd een beetje ben ontgroeid. Ik heb inmiddels mijn muzikale horizon verbreed en verdiept. Maar voor wie Embrace The Storm goed vond en diegene die andere bands binnen het genre apprecieert kan zo deze nieuwe Stream of Passion aanschaffen. Wat mij betreft een aardige plaat voor de zondagochtend, als je even bent uitgekeken op de singer/songwriters en muziek met wat meer ballen wilt horen. Ben dan ook vooral benieuwd hoe het live klinkt. Vaak klinkt het dan wat rauwer, harder en minder geproduceerd. En daar hou ik dan wel weer van. Oh ja vergeet ik nog te noemen dat de Radiohead-cover “Street Spirit” wel mooi is uitgevoerd. Minder breekbaar dan het origineel, maar met een lekker SoP-sausje.

File: Stream Of Passion – The Flame Within
File Under: Liever Live
File Video: [In The End]

<code> – Resplendent Grotesque

Tabu / Bertus

<code> - Resplendent GrotesqueCursussen. Ik moet er elk jaar weer aan geloven. Sommigen zijn nuttiger dan anderen. Nu weer iets over feedback. Of terugkoppeling, zo u wilt. Ik zie, ik denk, ik voel en ik zou graag willen dat. Zo zou het ongeveer moeten. Toch eens proberen dan. Ik zie voor mij liggen de laatste cd van <code>, Resplendent Grotesque. Slechts een vage afbeelding van een ontblote torso siert de hoes. Ik denk meteen aan die prachtige voorganger, Nouveau Gloaming. Alleen die gedachte al, bezorgt me de bibbers. Is dat alweer vier jaar geleden? Waar blijft de tijd toch? Maar goed, waar was ik? Oja, ik voel. Ik voel toch een omslag in sfeer op het nieuwe werk. De kilheid van het vorige album lijkt wat verdrongen te worden door melancholie en treurigheid. Misschien komt dat wel omdat er in nog meer passages met cleane vocalen wordt gewerkt. Het klagerige stemgeluid van Kvosht doet me in de verte weleens denken aan Mariusz Duda van Riverside. En stiekem ook aan Paul McCartney. En dat veklaart dat ondanks de vrijheden die de band zich permitteert, de meeste songs toch erg catchy klinken. En dat maakt de avant-gardistische blackmetal van dit illustere gezelschap net even anders. Als u daar niet op zit te wachten, dan weet u nu genoeg. Houdt u wel van wat avontuur, dan zou ik graag willen dat u als de wiedeweerga wat van het nieuwe materiaal beluistert. Dat ga ik in ieder geval nog vaak doen.

File: <code> – Resplendent Grotesque
File Under: Wederom goud

Portall – Code Black

Under Her Black Wings / Freebird

Portall - Code BlackHet Nederlandse Portall is in 2003 opgericht en Code Black is hun eerste langspeler. Enig ander wapenfeit is de in 2005 verschenen mcd In The Absence Of Light. Ik vermoed dat de bandleden vrienden zijn van elkaar. Anders kun je niet zes jaar lang oefenen, optreden en aan je debuut werken. Dan moet je wel lol hebben met elkaar. Beetje dollen, beetje jammen, samen bieren en de bloemetjes buitenzetten. En muzikaal is alles goed verzorgd. Pakkende thrash, met lekker zwaar gitaarwerk en genoeg ruimte voor wat melodie. Erg netjes allemaal, keurig binnen de lijnen. Degelijk, vakkundig en met liefde gemaakt. Is er dan iets mis? Niet echt, maar ik mis de echte uitschieters. Daardoor wordt het album wat saai naarmate het vordert. En ik ben niet zo’n fan van de zanger/gitarist. Nee, dat zeg ik verkeerd. Ik ben geen fan van zijn stemgeluid. Veels te ééntonig allemaal en te geforceerd. Elk nummer zit ik te hopen dat hij zo min mogelijk meebrult. Niet dat hij de band moet verlaten, dat niet. Hij is tenslotte een vriend en gitaarspelen kun je wel aan hem overlaten. Het wordt gewoon tijd voor een nieuwe vriend. Eéntje die zich lekker op de vocalen kan storten om het geheel naar een hoger niveau te brengen. En geloof me. Ik zou best die vriend willen zijn, want Portall komt er wel. En het lijken me aardige gasten. Die gewoon doorgaan. Ook zonder mij, want ik kan toch niet zingen.

File: Portall – Code Black
File Under: Degelijke thrash
File Audio: [ MySpace]

God Dethroned – Passiondale

Metal Blade

God Dethroned - PassiondaleIk opperde eens dat ik het te gek zou vinden als God Dethroned hun nummer “Firebreath”, een eerbetoon aan zeeheld Michiel de Ruyter, verder zou uitwerken tot een hele cd over onze eens zo superieure zeemacht. Welnu, ik blijk geen Jomanda, echter het nieuwe album van mijn favoriete Nederlandse deathmetal-band is wel een conceptplaat geworden over een historische gebeurtenis. Centraal staat de Slag om Passchendaele (door de Engelstalige soldaten verbasterd tot Passiondale), die tijdens de Eerste Wereldoorlog werd uitgevochten en waarbij honderdduizenden soldaten sneuvelden. De keuze voor dit thema blijkt een gouden greep. De melodieuze, agressieve deathmetal van onze landgenoten past prima bij de tragiek, de heroïek en de dramatiek van het slagveld. Alsof jezelf vooroploopt tijdens de vele zinloze gevechten. De kogels vliegen je bijna letterlijk om de oren, de modder staat tot aan je knieën en overal niets dan bloed en rottende lijken. Met oudgediende Roel Sanders terug op drums klinkt God Dethroned als herboren. Dit album behoort zonder meer tot het beste werk van deze meesterlijke band. En nummers als “No Man’s Land”, “Poison Fog”, “No Survivors” en “Behind Enemy Lines” kunnen zo aan de live-set toegevoegd worden. Succes verzekerd. Ik weet dat ik nochtans vrij positief ben over veel cd’s, deze is zeer zeker de moeite waard.

File: God Dethroned – Passiondale
File Under: Shattered by God Dethroned

IXXI – Elect Darkness

Candlelight / Bertus

IXXI - Elect DarknessDit is even een opdracht voor de mannelijke lezers. Maak een platte rechterhand en sla met de zijkant van je wijsvinger zachtjes op je adamsappel. Doe dit nog een keer en verhoog langzaam het tempo tot je niet meer sneller kunt. Stel je vervolgens voor dat je heel veel, veel te hete aardappels hebt ingeslikt en dat je stembanden meer uit littekenweefsel bestaan dan uit zachte, soepele spieren. Je gaat nog steeds door met slaan. Schreeuw nu met je meest getergde en brallerige stem die er in je zit, het gruwelijkste wat er in je opkomt. Hoe klinkt dat? Aftands, vies, plakkerig, smerig? Proef je een beetje bloed? Dan kom je aardig in de buurt van het geluid dat Totalscorn produceert, de zanger van de blackmetal-band IXXI (9/11). Da’s alvast één pluspunt. Maar er is meer op Elect Darkness. En dan bedoel ik niet supersonische snelheden. Deze Zweden moeten het meer hebben van de stuwende ritmes en de beestige riffs. Daarmee creëren ze een heel duistere en sinistere sfeer die je helemaal opslokt. Om niet helemaal weg te zakken in de eeuwige verdoemenis, wordt er moeiteloos overgeschakeld naar superaanstekelijke en rockende refreinen, waar je bijna niet op stil kunt zitten en waar spontaan een grote grijns van op je gezicht springt. En dat werkt heel verslavend. Daar moet je naar blijven luisteren en dat ga ik de komende weken nog vaak doen. Bij die gedachte alleen krullen mijn lippen al zowat tot mijn oren. Goed gedaan.

File: IXXI – Elect Darkness
File Under: 911, do you have an emergency? Please help me, my husband can't stop smiling

Brutal Truth – Evolution Through Revolution

Relapse / Rough Trade

Brutal Truth - Evolution Through Revolution ‘Hé, hallo daar zijn we weer, Bri, Bra, Brutal en Tri, Tra, Truth’. XQ6 hoor! Gek word ik van die kinderdeuntjes. Ze zijn zo irritant, dat ze in je kop blijven hameren. En dan is dáár nog het nieuwe album van Brutal Truth, Evolution Through Revolution. Het verband? Die gasten zijn ook zo op het randje van irritant. Man, ik word daar echt helemaal iebelig en kriebelig van. Na al die tijd lijkt het of er niets veranderd is. In eerste instantie heb je de neiging om na een paar nummers jezelf voor de trein te werpen. Hun grindcore is nog steeds even chaotisch als furieus. En toch gaat het aan je knagen. Slappeling, nitwit, wegloper, opgever. Je bent toch niet net als MvB? Neûhhhh….En dan zet je hem nog eens aan en ontdek je ergens een cool loopje. En een heel fijne riff. En een gruwelijke grooôôôve. En zelfs wat headbang-materiaal. En een lekkere hardcore-hook. En ook wat rustpuntjes en zelfs een paar momenten van bezinning. Ik doe het er voor. Het is bij het geniale af. ‘Take a look at yourself, better late then never’. Dat heeft MvB dan wel weer gedaan (respect). Misschien heeft hij ook het hele album geluisterd via hun site. Moet je ook even doen. Kun je alleen maar beter van worden.

File: Brutal Truth – Evolution Through Revolution
File Under: You don't need a therapist, listen to Brutal Truth