Category Archives: Heet Stof

Thee Oh Sees – The Master's Bedroom is Worth Spending A Night In

Tomlab / Konkurrent

Thee Oh Sees - The Master's Bedroom is Worth Spending A Night InIk vond het vroeger leuk om compilaties te maken voor speciale gelegenheden. Eerst deed ik dat op cassette, daarna heel even op minidisc en tegenwoordig brand ik gewoon cd’s met een verzameling leuke songs. Zo heb ik ook regelmatig compilaties moeten maken voor feestavonden en dan moet je met iedereen proberen rekening te houden. Oud en nieuw, hard en rustig, snel en langzaam. Bij een feest thuis of in de tuin, als er geen echte dansgelegenheid is, hoeft niet alle muziek dansbaar te zijn. Het moet wel muziek zijn die de feeststemming erin houdt. Je kunt dus niet voor de dag komen met obscure en alternatieve muziek. Of het moet natuurlijk gewoon lekkere feestmuziek zijn. Op de cd The Master’s Bedroom is Worth Spending A Night In van Thee Oh Sees staan wel een aantal songs die daarvoor in aanmerking zouden kunnen komen. Je zou “Block of Ice”, “Ghost In The Trees” of “Adult Acid” in een serie met bijvoorbeeld The B-52’s, The Stray Cats, Gene Vincent en Talking Heads moeten draaien. Succes verzekerd! Thee Oh Sees is een kwartet uit San Francisco dat met hun psychedelische rock ‘n roll al heel wat zalen heeft platgespeeld. Het waren wel kleine zalen zoals je op verschillende filmpjes op YouTube kunt zien, want het is nou eenmaal een onbekend groepje. Bij dit soort muziek is het vaak ook zo dat het geluid van de cd geen trouwe weergave van het live-geluid is. De muziek op de cd geeft je gelukkig wel een heel goed idee van hoe zo’n live-optreden er uit zou kunnen zien. In ieder geval geen optreden waar je stil bij kunt blijven zitten. Eind mei komen Thee Oh Sees voor twee optredens naar Nederland en dan kun je het zelf gaan zien.

File: Thee Oh Sees – The Master's Bedroom is Worth Spending A Night In
File Under: Adult Acid
File Audio: “Ghost In The Trees”
File Video: “Block Of Ice”

Dead Souls – Cognac and Coffee

Zeal / Konkurrent

Dead Souls - Cognac and CoffeeNederlanders hebben de eigenaardige gewoonte om neerbuigend te doen naar onze zuiderburen, de Belgen. Het zal wel een historische achtergrond hebben en wij doen dus waarschijnlijk hetzelfde als onze voorouders al eeuwen hebben gedaan. De Belgen of eigenlijk de Walen en de Vlamingen zorgen er ook deels zelf voor dat we hun land niet echt serieus nemen. Maar dan hebben we het over de politieke situatie. Als je naar de cultuur van de Belgen kijkt, doen ze helemaal niet onder voor onze cultuur. Sterker nog, ze doen het naar mijn idee vaak beter. Studio Brussel maakt betere radio dan 3FM, Canvas zendt betere cultuurprogramma’s uit dan onze publieke zenders en er komen meer interessante bands uit België dan uit Nederland. Dead Souls is één van die bands. De vier heren uit Vlaams-Brabant begonnen een jaar of vijf geleden als tributeband. Van wie dan wel? Ga naar de pagina van Dead Souls op MySpace en luister bijvoorbeeld naar “Zen for Birds”. Een beetje muziekkenner zal direct de invloed van Joy Division herkennen en dat is natuurlijk ook niet vreemd als je jarenlang alleen maar covers van Ian Curtis c.s. speelt. Joy Division is op geen enkel nummer van Cognac and Coffee ver weg, maar je hoort ook dat Dead Souls hun best doen om Joy Division achter zich te laten. Je hoort ook andere invloeden zoals Sonic Youth, Spacemen 3 en Jesus & the Mary Chain. Dead Souls hebben een prima debuutalbum gemaakt, maar dat vind ik misschien omdat ik een fan van Joy Division ben. Als ze de komende tijd nog meer los kunnen komen van die invloeden, dan zou een volgend album wel eens een nog interessanter eigen geluid kunnen laten horen.

File: Dead Souls – Cognac and Coffee
File Under: Six Feet Under
File audio: [Dead Souls
Space
]

Butcher The Bar – Sleep At Your Own Speed

Morr / Konkurrent

Butcher The Bar - Sleep At Your Own SpeedHet is in Nederland tegenwoordig de gewoonte om iedereen overal om een mening te vragen. Vroeger werd er alleen naar je mening gevraagd als er weer eens verkiezingen aan zaten te komen, tegenwoordig heb je tientallen televisie- en radioprogramma’s waarin iedere burger zijn of haar standpunt kan uiten. Als je door een drukke winkelstraat loopt, is de kans groot dat er iemand staat die je een microfoon onder je neus wil duwen om naar je mening te vragen. Veel websites en weblogs bevatten een ‘poll’ waar je je oordeel over een prangende kwestie kwijt kunt. Ik doe daar nooit aan mee en een van de redenen is dat ik niet over alle vraagstukken een mening heb. Soms weet ik er te weinig van en soms interesseert het onderwerp me gewoon niet genoeg. Als muziekbespreker wordt ook naar mijn oordeel gevraagd en dat is niet altijd eenvoudig. Zo mag ik nu mijn mening geven over Sleep At Your Own Speed van Butcher The Bar. Singer/songwriter Joel Nicholson uit Rotherham in het Noorden van Engeland is Butcher The Bar, helemaal alleen of zoals hij het zelf omschrijft ‘me and my bedroom’. Het probleem is nu dat ik eigenlijk helemaal geen mening over deze cd heb. Ik houd van de muziek van Elliott Smith en Butcher The Bar klinkt een beetje als deze bijna vijf jaar geleden overleden zanger. Alleen om die reden kan ik Sleep At Your Own Speed geen slecht album noemen, maar de dertien songs zeggen me gewoon te weinig. Op vrijwel alle songs hoor je alleen de fluisterende stem van Joel Nicholson en de begeleidende muziek van de akoestische gitaar. Geen enkel nummer springt er uit, sterker nog: na een paar maal luisteren zijn alle songs tot een brij van fluisterende en tokkelende geluiden verworden.

File: Butcher The Bar – Sleep At Your Own Speed
File Under: House/Home
File audio: [Butcher The
Space
]

Grand Island – Boys & Brutes

Racing Junior / Sonic

Grand Island - Boys & BrutesEigenlijk hoort het zo te gaan: eerst hoor je de single enkele malen op de radio en dan word je nieuwsgierig naar het album. Soms hoor je dan bij toeval een tweede track en als die je ook bevalt dan ga je het album ook daadwerkelijk kopen. Zo ging dat vroeger toen ik nog jong was en soms ontdek ik een nieuwe band nog steeds op die manier. Internet heeft bij mij vaak de plaats van de radio ingenomen, maar voor de rest is er niet zo veel veranderd. Dan moet het album natuurlijk wel een of meer nummers bevatten die de aandacht kunnen trekken. Op het tweede album van de Noorse groep Grand Island staan wel een paar nummers die aantrekkelijk genoeg zijn om iemand nieuwsgierig te maken naar de rest van het album. Bijvoorbeeld de eerste single “Wish It Was Summer Always”, alhoewel dit nummer niet helemaal representatief is voor de rest van Boys & Brutes. Dit nummer heeft wat duidelijkere Americana-invloeden dan de andere tracks. Dat is overigens ook niet zo vreemd, want de gebroeders Gustavsen, de oprichters van de band, hebben enkele jaren in de Appalachen gewoond en de banjo is een belangrijk instrument op dit album. Toch is het zeker geen Americana-album, je moet eerder denken aan de New Pornographers of Arcade Fire. De banjo is in de meeste songs goed verstopt. Andere aantrekkelijke songs zijn de albumopener “Ass and Disco”, Behemoth” en “Please Consider”. Grand Island maakt drukke, snelle muziek die op de radio wel zou opvallen, tenminste als het op de radio gedraaid zou worden…

File: Grand Island – Boys & Brutes
File Under: Ass and Disco
File Audio: [Grand
Island Space
]

Panther – 14 kt God

Kill Rock Stars / Konkurrent

Panther - 14 kt GodNieuwe ontwikkelingen worden niet altijd door iedereen met open armen ontvangen. De behoudende burgers houden niet van veranderingen, ongeacht de eventuele positieve gevolgen. Elke verandering is slecht. Zo waren ook de eerste reacties op de rock ‘n roll muziek eind jaren vijftig. Het opzwepende ritme was wat de ene helft van de bevolking aantrok en de andere helft afstootte. Dit was muziek van de duivel. De beelden van de heupwiegende Elvis versterkten deze reacties alleen maar. Ritme is onmiskenbaar uiterst belangrijk voor rock- en popmuziek. Het strakke ritme is ook het eerste wat opvalt als je de muziek van Panther hoort. “Puerto Rican Jukebox” is het fraaie openingsnummer van het album 14 kt God en dit nummer zet duidelijk de toon voor de rest van de cd. Panther begon enkele jaren geleden als het soloproject van Charles Salas-Humara, maar het is drummer Joe Kelly (ook bekend van 31 Knots) die een heel belangrijke stempel op de muziek drukt. Hij zorgt voor zeer afwisselende ritmes zoals jazz, latin, rock, Afrikaans. Niet dat de zang van Charlie van minder belang is, daarvoor hoef je alleen maar te luisteren naar songs als “Violence, Diamonds”, “On the Lam” en “These Two Trees”. Opvallend zijn ook de songs waarbij de cello en de viool de plaats van de gitaar naast de drums en zang innemen: “Take Yr Cane”, “Total Sexy Church” en de titelsong. 14 kt God is geen album dat je direct bij de kloten pakt, maar deze cd verdient in ieder geval dat je er een paar maal goed naar luistert.

File: Panther – 14 kt God
File Under: What You Hear
File Audio: [PantherSpace][Puerto Rican Jukebox]

The Singles – Start Again

Fading Ways / Sonic

The Singles - Start AgainHoe belangrijk is het voor een band om origineel te zijn? Ik zou die vraag zelf niet kunnen beantwoorden, maar het lijkt me onmogelijk om nog met iets volledig nieuws te komen. Alles is al eens gedaan. Als er dan eens een band komt die rockmuziek een geheel nieuwe draai geeft, gaat men toch op zoek naar vergelijkingsmateriaal. Waar lijkt het op? Meestal worden er dan wel een paar namen gevonden. Alles is inderdaad al eens gedaan. Je kunt als band natuurlijk ook gewoon openlijk gebruik maken van je invloeden en favoriete muziek en er misschien zelfs de nadruk op leggen, zoals The Singles uit Detroit doen. De laatste vier namen van de personen die ze bedanken op de hoes van hun nieuwe cd Start Again zijn John, Paul, George & Ringo en daarmee is direct duidelijk gemaakt door wie ze het meest beïnvloed zijn. Natuurlijk zijn veel meer bands beïnvloed door The Beatles, maar bij de meeste ligt het er niet zo dik bovenop als bij The Singles. Zelfs de titels van de songs zouden zo van de hoes van een lp uit 1963 kunnen komen: “I Want You Back Now”, “When Will She Be Mine?”, “Cryin’ Over You”, “Goodbye Little Girl” en “I Don’t Wanna Be The Last To Know”. Op enkele tracks hoor je ook nog andere invloeden, zoals Buddy Holly en The Kinks, maar het lijkt allemaal uit de periode tussen 1958 en 1964 te komen. Sommige van deze tracks zou je zonder problemen kunnen draaien op een sixtiesfeest en ik denk dat weinig mensen zullen horen dat het gewoon muziek uit de 21ste eeuw is. Deze muziek hoort eigenlijk ook helemaal niet op een compact disc te staan, maar op een vinyl langspeelplaat. Zes songs op kant A en zes songs op kant B.

File: The Singles – Start Again
File Under: Better Days
File Audio: [Singles
Space
]

Jolly Goods – Her. Barium

Louisville / Sonic

Jolly Goods - Her. BariumHet is moeilijk of misschien zelfs onmogelijk om je in de gedachten van een andere persoon te verplaatsen. Om je voor te stellen hoe het is om een andere persoon te zijn. Ik kan me dus vanzelfsprekend al helemaal niet voorstellen hoe het is om een tienermeisje in een klein Duits provinciestadje te zijn. Dat staat wel heel erg ver van me af. Gelukkig hoef ik me als muziekbespreker niet te verplaatsen in de gedachten van de muzikanten die ik bespreek, want anders zou ik een probleem hebben met het bespreken van de cd Her. Barium van de Jolly Goods. Deze band of eigenlijk duo bestaat namelijk uit de negentienjarige Tanja Pippi en haar zestienjarige zusje Angy uit Rimbach in de Duitse deelstaat Hessen. Ik kan me wel voorstellen dat ze zich kapot vervelen in dat stadje. Een van de dingen die je dan kunt doen, is je op iets anders uitleven. Deze twee meiden of grrrls gaan in ieder geval flink tekeer op hun instrumenten, respectievelijk de gitaar en de drums. Uit de bezetting van een band kun je niet altijd aanwijzingen over het geluid halen, maar in dit geval natuurlijk wel. Als je alleen maar een stem, een elektrische gitaar en een drumstel gebruikt, is de muziek natuurlijk niet automatisch erg gevarieerd. Gelukkig zijn de songs van Tanja afwisselend genoeg zodat die beperking geen enkel probleem oplevert. De songs variëren van punk en trash zoals in “Crackin Up”, “Fuck” en “Doe You Need Love?” tot lekkere rock zoals je kunt horen in “Tomboy”, “Girl Move Away from Here” en “Surplus People”. In “Ghosts” tonen ze zelfs een gevoelige kant en “Piano” is al helemaal een geval apart. De live-video’s op MySpace laten de rauwe energie van de punkers Jolly Goods zien, maar het is duidelijk meer dan dat.

File: Jolly Goods – Her. Barium
File Under: You Look Like Shit
File audio: [Jolly Goods
Space
]

Headlights – Some Racing, Some Stopping

Polyvinyl / Sonic

Headlights - Some Racing, Some StoppingZo’n anderhalf jaar geleden kreeg ik een e-mail van FileUnder-opperhoofd Storm met de vraag of ik geen zin had om cd’s te bespreken. Ik heb er niet echt lang over na hoeven denken, want dat was iets wat ik eigenlijk al heel lang wilde doen. Nadat ik dit had laten weten, kreeg ik binnen enkele dagen de debuut-cd van Headlights thuis. Mijn eerste recensie was misschien geen sensationeel begin, maar dat was dat eerste album van Headlights eigenlijk ook niet. Het was een aardige cd met leuke popliedjes. Nu zit hun tweede album Some Racing, Some Stopping in de lade van mijn cd-speler en mijn verhaal zou vrijwel hetzelfde kunnen zijn. De lichtvoetige popliedjes van het drietal Tristan Wraight, Erin Fein en Brett Sanderson klinken heel aardig en dat betekent in ieder geval dat het geen slechte cd is. Een aantal tracks waaronder de single “Cherry Tulips” en “On April 2” zijn eigenlijk gewoon regelrechte bubblegum en daar heb ik al een hele tijd een zwak voor. Ongecompliceerde en vrolijke muziek voor in de lente. Ik las dat Headlights was uitgebreid met de nieuwe bandleden Nick Sanborn en John Owen omdat ze de songs met z’n drieën niet live zouden kunnen brengen. Nou dat geldt zeker niet voor de titelsong en “So Much for the Afternoon”, twee niemendalletjes die me niets zeggen en die ik normaal snel zou overslaan. Ik hoor er niet de bezieling die toch uit de andere vrolijke songs klinkt. Mijn conclusie moet dus zijn dat dit een redelijk onderhoudende cd is, maar ik ben er weer niet ondersteboven van.

File: Headlights – Some Racing, Some Stopping
File Under: Get Your Head Around It
File Audio: [HeadlightsSpace ]

Orange Glow – The Magic Tale of Flying Kite In The Animal Kingdom

My First Sonny Weissmuller / Konkurrent

Orange Glow - The Magic Tale of Flying Kite In The Animal Kingdom Mijn collectie cd’s probeer ik een beetje georganiseerd te houden met Music Collector. In dit programma kun je ook aangeven in welk genre de muziek thuis hoort en dat vind ik soms erg lastig. Er zijn zoveel soorten pop- en rockmuziek en eerlijk gezegd hoor ik ook niet altijd het verschil. En dan is het aantal genres in dat database-programma nog vrij beperkt. Op AllMusic.com vind je onder ‘Rock’ ruim 200 soorten. Toch is er in ieder geval één soort die ik vrij makkelijk herken en dat is ‘jangle pop’. Dat is de muziek die onder meer gemaakt wordt door The Byrds, The Feelies, The Smiths, Teenage Fanclub en ook door The Serenes, de Friese band die in het begin van de jaren negentig twee mooie albums heeft uitgebracht. De nieuwe Nederlandse band Orange Glow kan ook zonder problemen in dit rijtje geplaatst worden. De basis van deze Overijsselse band bestaat uit Eric Hoogeweg, Dick Kroes en Jan Hoogeweg en ze debuteerden in 2004 met de verrukkelijke single “Sunken” die je op de website van de band nog kunt downloaden. Nu hebben zo eindelijk hun debuutalbum The Magic Tale of Flying Kite In The Animal Kingdom uitgebracht en het is een geweldig leuk album geworden. Een album vol heerlijke popsongs waarop de slaggitaar een hoofdrol speelt, zoals dat hoort bij jangle pop. “Drama Queens”, “The Tapes” en “Something Sinister” zijn een paar voorbeelden van de mooie songs op dit album. Zoals je ziet heeft de cd een zeer fantasievolle titel mee gekregen, maar het nummer “Will the Real Robert Wyatt Stand” heeft natuurlijk ook wel een `aardige’ titel (maar niet heus!). Nu kan ik titels niet altijd onthouden, maar deze muziek zal ik voorlopig niet vergeten.

File: Orange Glow – The Magic Tale of Flying Kite In The Animal Kingdom
File Under: Drama Queens
FIle Audio: [Orange Glow]

The Boggs – Forts

Tangled Up! / Bertus

The Boggs - FortsToen ik van de pabo kwam, ben ik een tijd werkloos geweest en heb ik ook enige tijd als uitzendkracht gewerkt. Waarom ook niet? Je verdiensten zijn in ieder geval al iets hoger dan met alleen een bijstandsuitkering. In elke branche vind je uitzendkrachten, sinds enige jaren ook in mijn werk, het onderwijs aan volwassenen. Het werk is niet altijd zeker en daarom krijgen nieuwe collega’s vrijwel nooit een vaste aanstelling. Dat is vervelend. In mijn zoektocht naar nieuwe bands kom ik ook steeds meer ‘bands’ tegen die maar één vast bandlid hebben. De band wordt naar behoefte aangevuld met ‘uitzendmuzikanten’ die soms maar voor een of twee songs worden ingehuurd. The Boggs is ook zo’n band. Op het inlegvel bij deze nieuwe cd staan maar liefst drieëntwintig namen: Jason Friedman en tweeëntwintig tijdelijke leden. Na “We Are The Boggs We Are” uit 2002 en “Stitches” uit 2003 is Forts het derde album van The Boggs. De muziek op Forts is meestal lekker swingend en dat zal wel te maken hebben met de twee drummers. Ik heb sowieso het idee dat een flink aantal muzikanten een ritme- of een percussie-instrument bespeelt. De muziek van The Boggs lijkt dan ook regelmatig op de muziek van bands die in de jaren tachtig furore maakte zoals Adam & The Ants en Bow Wow Wow. Dat hoor je zeer duidelijk in “Arm In Arm”, “So I So You” en “If We Can’t (We Can)”. Normaal geef ik de voorkeur aan dit soort snellere songs, maar deze keer kies ik toch voor de rustiger songs zoals “One Year On”, “The Passage” en beide versies van “After the Day”. Ze bevatten minder percussie en zullen me waarschijnlijk minder snel vervelen. Maar er zijn nog wel wat meer aardige songs te vinden. “Remember the Orphans” bevat een interessante interactie tussen de zanger en het achtergrondkoortje en “Little Windows” is een eenvoudige rock ‘n roll-song in de traditie van Buddy Holly.

File: The Boggs – Forts
File Under: After the Day
File Audio: [ MySpace]