Category Archives: TheLeonKing

Jaarlijst 2015: TheLeonKing

The Districts - A Flourish And A Spoil1. The Districts – A Flourish And A Spoil
2. Alabama Shakes – Sound & Color
3. The Miseries – The Miseries
4. Afterpartees – Glitter Lizard
5. Courtney Barnett – Sometimes I Sit And Think, Sometimes I Just Sit
6. Nadine Shah – Fast Food
7. Roosbeef – Kalf
8. John Coffey – The Great News
9. Wilco – Star Wars
10. Hooton Tennis Club – Highest Point In Cliff Town

Down The Rabbit Hole 2015 – zondag

Door: TheLeonKing. En Stonehead kladde er wat doorheen.

Nou ja zeg. Komen we nu pas erachter dat ook collegaschrijver tBeest een DTRH-recensie gemaakt heeft. Dag 3, Dag 2, Dag 1. We zijn het zelfs behoorlijk eens!
Goed. Dag 3. Na mijn tentje uitgedreven te zijn door de warme ochtendzon was het prima uit te houden met een fijn ontbijtje op het Vuige Veld. De RockKaroake was bijzonder flauw, maar door de initiator-zonder-stem bijzonder vermakelijk, zeker zijn ‘lekker’-uitvoering van ‘Eye Of The Tiger’. Genoeg onzin dus op Down The Rabbit Hole, maar zolang dat niet ten koste gaat van de muziek neem ik het voor lief. (tlk)


Continue reading

Down The Rabbit Hole 2015 – zaterdag

Door TheLeonKing en Stonehead.

Dag twee van het Down the Rabbit Hole-festival begon direct enorm sterk. De Amerikaanse singer-songwriter JD McPherson deed in de Teddy Widder het laatste optreden van deze tour en dat hebben we geweten. De ijzersterke band had geen moeite met het vroege tijdstip en kreeg iedereen in de tent in beweging middels hun heerlijke, soepele, ouderwets goede rock ‘n roll, met fijne rockabilly-ondertoon. Dikke duim omhoog. Gaandeweg kreeg ik door dat ik deze band eens eerder gezien had: op het fijnproeversveldje van de Zwarte Cross nota bene. Enorm goede muzikanten, daar gebeurde wat op het podium. Erg relaxte drummer die zowat in zijn mini-drumkit zat, een nogal protserige bassist, de Aziatische The Killer op toetsen, een übercoole saxofonist (rechtstreeks uit The Commitments) en JD himself die losjes piekfijne gitaarpartijen in de door hem gezongen liedjes stopte. Bijzonder goed optreden, de lat lag meteen enorm hoog voor de rest van de dag.


Continue reading

Down The Rabbit Hole 2015 – vrijdag

Door TheLeonKing en Stonehead.

De zomer mag je met recht het festivalseizoen noemen. Na Pinkpop (voor het eerst gehouden in 1970) en Best Kept Secret (begonnen in 2013) was het afgelopen weekend de beurt aan Down The Rabbit Hole (begonnen in 2014). Omdat de organisatie in handen is van Mojo, dat ook Lowlands organiseert, was het direct een volwaardige speler in het veld, getuige de prima line-up en dito voorzieningen. En als het weer dan ook nog eens lekker meezit…


Continue reading

Paaspop 2015: Zondag napret

Door: TheLeonKing

Het was heerlijk toeven in het zonnetjes op eerste paasdag. Dat de zon de tentjes goed opwarmden was bij July Talks in de Thunderbolt niet bepaald nodig. Daar zorgde de Canadese band zelf wel voor met onheilspellende indierock met een dikke knipoog naar blues en roots. Zanger/gitarist Peter Dreimanis en zangeres Leah Fay ontpopten zich als een soort gevaarlijke versie van Johnny Cash en June Carter. Of Nick Cave en een bijzonder wulpse Kylie Minogue, zoals u wilt. Nou ja “wulps”: de act die Leah opvoerde was op zijn minst nogal leip, door haar hypnotische blik richting publiek en slow motion manoeuvres. En dan die geweldige, rauwe stem van de zanger, briljant. Muzikaal was het ook niet misselijk, bij vlagen bijzonder goed zelfs. Goeie binnenkomer!
Ondertussen speelde het Tilburgse The Black Marble Selection in de Jack Daniels. Hun sixtiessoul klonk aardig, met name in de wat snellere partijen. Maar zodra het tempo omlaag ging kon zelfs de goedlachse frontman het zaakje niet redden. Toch stonden aardig wat mensen te swingen, dat dan weer wel.


Continue reading

The Miseries – The Miseries

Excelsior/V2

The Miseries - The MiseriesNieuwe Mozes And The Firstborn? Nee, dit is frisse en stoere garagerock van Tim Knol, kom daar maar eens op! Met de band The Miseries flikt hij het ‘m. En dat smaakt goed. Dat ze daarbij niet voor één gat te vangen zijn blijkt uit de diversiteit en hoogstaande kwaliteit op het debuutalbum van de heren uit Amsterdam. The Miseries speelt in de basis dus garagerock, maar steeds met een ander randje. Ene keer wat rauwer à la the Ramones, de andere keer wat psychedelischer, zoals bijvoorbeeld in ‘Wiggle’. Soms met een dikke knipoog naar Daryll-Ann, ‘Trouble Finding Out’ klinkt op momenten als een Surely Justice-vervolg, dan weer met een gejaagdheid zoals we dat kennen van Parquet Courts. Luister maar naar de track ‘Hit Ya’. Liedje ‘Gimme IPA’ kabbelt daarentegen weer lekker rustig voort, ook voor de dromerige muziekliefhebber is er plek in het universum van The Miseries. Hier klinkt zowaar een echootje van Johan door, heel fijn. Om vervolgens weer prettig te rocken in lijflied ‘Misery’. De riff uit dit nummer is natuurlijk een beetje geleend van het allang vergeten combo Jet, maar ach wie maalt daar om. Jet zelf was ook al niet origineel. ‘Skinflint’ is zowaar de perfecte samenwerking tussen The Ramones en Kurt Cobain. Kortom: The Miseries leveren een puike plaat, het lukt me niet om een misser aan te wijzen. Ja, ik word hier enorm vrolijk van. Onze DWDD-klant Tim Knol kon mij solo nooit zo bekoren, maar met The Miseries slaat hij wat mij betreft de plank flink raak. Benieuwd of het tweede album van geestverwanten Mozes And The Firstborn hieraan kan gaan tippen. Kom maar op met dat spul, gimme some!

File: The Miseries – The Miseries
File Under: Nietnieuwwelheellekker?

Paaspop 2015: Zaterdag napret

Door: TheLeonKing.

Nou dat hadden ze dan toch maar mooi voor elkaar daar in Schijndel: een uitverkocht huis tijdens de alweer 39e editie van Paaspop. Het programma zag er dan ook prima uit (niet vanzelfsprekend) en de mensen lieten zich niet weerhouden door de eventuele modder. Ondanks de storm in aanloop lag het festivalterrein er prima begaanbaar uit. Alleen op de parkeerweilanden gaf de nattigheid problemen voor de dagjesmensen, met in blubber vast zittende auto’s en ellenlange files tot gevolg. Ach, onder het genot van de heerlijke versnaperingen (bier, vega met ballen) en de Brabantse gemoedelijkheid waren deze randzaken al snel vergeten. En door de muziek natuurlijk.
John Coffey
Shaking Godspeed speelden een prima set in de tot Thunderbolt omgetoverde loods. De af en toe als een soort Jon Spencer roepende Wout Kemkes en consorten hadden geen moeite met het vroege tijdstip en brachten hun psychedelische voodoo-blues met verve. Nummers als “Future Boogie” en vooral “Paranoid Blues” klonken heerlijk en dwingen me om dat laatste album nog eens op te snorren.


Continue reading

Paaspop 2015 – Voorpret

Door: TheLeonKing

Ondanks de jubileum-editie van de Paasconcerten bij mij om de hoek bij popcentrum Jacobiberg kan ik het niet laten om komend weekend terug naar mijn roots te gaan en me aan te sluiten bij de vriendenclub waarmee ik menig festival onveilig heb gemaakt. En dat zooitje ongeregeld is geheel volgens traditie te vinden op de officieuze opener van het festivalseizoen: Paaspop, in het Brabantse Schijndel. Dat er een flinke schaalvergroting door de jaren heen heeft plaats gevonden mag de pret niet drukken, zeker gezien het aanbod van bandjes en ander gerief.
Selah Sue
Zo kunnen we op de vrijdagavond al genieten van Grote Nederlandse Namen als Di-rect, Racoon en Kensington, middels Selah Sue aangevuld met vrouwelijk schoon uit België. Da’s natuurlijk voer voor de megastal Apollo. Zelf ben ik meer nieuwsgierig naar een bandje als San Cisco, vallend in de categorie frisse indiepop. Tegenwoordig doen ze het met een vleugje new rave (denk Klaxons). Voor de rockers zijn Truck Fighters en Blues Pills meer geschikt, in de Jack Daniels-tent. Alleen al de strot van Blues Pills’ zangeres Elin Larsson lijkt mij de moeite waard, liefhebbers van Band Of Skulls, Cream en Peter Green’s Fleetwood Mac kunnen hier ook nog eens muzikaal aan hun trekken komen. De avond eindigt met het Ierse folk-feestje van Fiddler’s Green, ook voor liefhebbers van Volbeat. Er valt op de eerste avond van dit driedaags spektakel naast de bandjes overigens ook genoeg te dansen en te geinen, op verschillende meer en minder voorspelbare plekken. Doe er uw voordeel mee.


Continue reading