Category Archives: Peter

Dinosaur Jr. – Beyond

Pias

Dinosaur Jr. - Beyond‘Heb jij die nieuwe Dinosaur jr al gehoord?’
‘Natuurlijk, ik vind ’em vrij goed voor een reünieplaat. Niets bijzonders, maar hij luistert wel lekker weg.’
‘Precies, dat is mijn probleem ermee. Ik had op meer gehoopt, maar misschien was dat niet eerlijk.’
‘Ik had niks gehoopt, eerlijk gezegd. De eerste drie Dinosaur-dingen vond en vind ik nog steeds het beste.’
‘Mwah, je hoopt toch altijd verrast te worden. Maar je zegt de eerste drie? Green Mind vond je niets meer? Dat vind ik met Bug samen nog steeds de leukste.’
‘Die was best goed, maar de eerdere hebben een bepaald soort gekte. Die is op Green Mind duidelijk uitgekristalliseerd. Yr Living All Over Me vind ik het beste.’
‘Misschien komt het doordat ik met Green Mind begon. Het maakt toch verschil waar je inhaakt. Op die nieuwe vind ik het jammer dat Mascis zich met regelmaat zo’n standaard niet onderscheidend geluid aanmeet. Juist dat jankende gitaargeluid is wat Dinosaur Jr. zo koel maakt
Daarom zal het wel zijn dat de openingtrack, het singletje “Been There All The Time” en “It’s Me” er bovenuit schieten. Daar jankt Mascis lekker en jengelt zijn gitaar lekker tegen ’em aan.’
‘Inderdaad, de gekte ontbreekt en dat is jammer. Ik ben wel gek op Barlow‘s basspel en -geluid. Barlow voegt echt wat toe aan het geluid van Dinosaur Jr. en dat hoor je dus ook in de opnames. Dat deden die nep-Barlows op die andere cd’s na zijn vertrek lang niet zo goed. Of beter J. Mascis, want het schijnt dat hij ALLES inspeelde. Mede daarom vond ik er niet veel meer aan.’
‘Dat verschil hoor je dus wel op Beyond.’
‘Echt wel! Het is minder navelstaren, minder op concentratie en meer losgaan.’
‘Voor een reünie-cd is het helemaal geen slechte cd, maar als je eerlijk bent, dan is het gewoon niet zo goed en verrassend als de eerste drie, vier cd’s. Maar dat mag je misschien ook niet verwachten.’

File: Dinosaur Jr. – Beyond
File Under: Misschien uiteindelijk wel in de top vijf van beste Dinosaur Jr.-cd's?

Westerslag: Living Ornaments / Makazoruki

Narrominded

living_ornaments-vlokken.jpgOf ik nog naar Noorderslag kom het aanstaande weekend. Het is me heel veel gevraagd de afgelopen weken. Het werd me meer gevraagd dan de jaren hiervoor. Ook door derden. Het zal toch niet komen doordat File Under relevant wordt of zo? Kan het me niet voorstellen. Maar het antwoord is dus net als andere jaren: ‘Nee, ik ga niet naar Noorderslag’. De keer dat ik er was vond ik het veel te druk daar in de Oosterpoort en ik ergerde me eraan dat ik niet kon zien wat ik wilde zien. En als ik de verhalen moet geloven van de File Under-mensjes die er vorig jaar waren dan is het nu misschien nog wel erger dan toen. Nee, doe mij dan maar Westerslag, het alternatief dat platenlabel Narrominded aanstaande zaterdag biedt in de kleine zaal van het vernieuwde Haarlemse Patronaat. Zo ongeveer hun hele catalogus speelt daar. Als je van ‘eigenwijze’ muziek houdt en daarom geen kaartje hebt voor Noorderslag (of gewoon omdat het strak uitverkocht is of omdat je het gewoon te ver weg vindt), dan is Haarlem zaterdag de plaats waar je moet zijn. Daar kun je waarschijnlijk ook wel de twee meest van nieuwigheid nog glimmende releases van Narrominded, Vlokken van Living Ornaments en Makazoruki van de gelijknamige band, aanschaffen. Deze geven gelijk ook aan hoe divers eigenwijs kan zijn. Living Ornaments is het knutselproject van de twee bazen van Narrominded, Coen Polack en Lars Meijer. Hun stemmige minimalistische knisperelektronica en samples waarin veel plaats is voor ordinaire instrumenten is voorzien van mooie Nederlandse titels als “Bolderkar”, “Grauwsluier” en “Godgansedag”. Verdwazende muziek.
makazoruki-makazoruki.jpgMakazoruki is een Amsterdams/Bosnische collectief rauw voor de dag komt op hun debuutplaat. Voorzien van een charmant Balkanaccent tonen ze hun liefde voor bands als Sonic Youth en Shellac in krachtige noise. Wij Hollanders zullen waarschijnlijk nooit begrijpen wat zo’n zanger en zijn band, beladen met een rugzak vol shit op hun nek. Geen werk, geen woningen, geen toekomst, het land ontvlucht met een enorme liefde voor muziek. Hun liedjes zitten vol rauwe melancholie. Stel je eens voor dat Groningen en Friesland en Overijssel om de zoveel tijd vechten en dat je dan naar Vera gaat en de pleuris plots uitbreekt. En dat je dan je vriendje uit Grun plots ziet vertrekken naar het front en je hem daar weer tegenkomt en hem naar de kanker moet schieten. Dat kun je je toch niet voorstellen?Als je je dat wel kunt voorstellen, dan weet je hoe Makazoruki klinkt en weet je waarom je naar Haarlem moet komen. En anders kom je omdat je het graag wilt weten.

File: Westerslag
File Under: De hele Narrominded bende bij elkaar
File: Living Ornaments – Vlokken
File Under: Stemmig mengsel
File: Makazoruki – Makazoruki
File Under: Vechten tegen je maten is kut

Æther – Apart (EP)

Eigen Beheer / Import

Toen ik een jaar of vijftien was, was ik een Cure-adept. Ik droeg witte basketbalgympen en voor de rest alleen zwarte kleren. Zwarte ogen deed ik niet. Ik was wel new wave, maar niet gek en wilde liever niet elke dag in elkaar geslagen worden. Elke dag fietste ik een kilometer of negen van en naar school. Vooral als het regende was dat vervelend want dan gingen mijn ogen ernstig irriteren doordat de zeep uit mijn haar in mijn ogen liep. Ik kreeg daarom eens zo’n klein zwembrilletje van Sinterklaas. Heel vervelend allemaal. In die tijd dus luisterde ik heel veel new wave (duh!) van de gotische soort. Ik hield van trage lange nummers, het liefst met dubbele baspartijen. Synthesizers deden het ook goed bij mij. Clan of Xymox van Clan of Xymox bijvoorbeeld vind ik nog steeds een mooie plaat. Jaren later (1996) ontdekte ik wat we nu post-rock noemen. Ik zat op de bank naar MTV te kijken toen daar plotseling “Xmas steps” van Mogwai voorbij kwam. Ik ben nog nooit zo verliefd op een liedje geweest als toen. En drie weken geleden stuitte ik op Æther, dat precies de juiste combinatie van new wave en post-rock – iets in die richting in elk geval – maakt, om het alvast in mijn jaarlijstje op te nemen. De vijf nummers op Apart klinken qua geluid een stuk opener dan voorganger In between the frames uit 2003 waar men meer het ‘van dik hout zaagt men planken’-principe hanteerde. Verder lijkt er muzikaal weinig veranderd. Vernieuwend is het allemaal zeker niet, maar voor de liefhebber is het zeer smakelijke kost. Typische post-rockcomposities in gitaarjasjes van prima kwaliteit.

File: Æther – Apart (EP)
File Under: Lekkere post-rockdinges
File Audio: [Gezellig alles streamend in twee minuutjes ]

Sennen – Periphery (EP)

Laat ik maar met de deur in huis vallen. Sennen klinkt als Godspeed you! black emperor. En dat is dan ook meteen de makke van Periphery. Of misschien moet ik het op mezelf betrekken en het zien als mijn probleem. Ik vind dat hoogst irritant omdat ik het ep-tje op zich helemaal niet slecht vind. Sterker nog, ik vind het prachtige stukken (liedjes wil ik het niet noemen). Maar de gelijkenis is zo groot dat ik nu al een week zit te bedenken of ik daar nu overheen moet luisteren of niet.
Overnieuw…
Laat ik maar met de deur in huis vallen. Sennen klinkt als Godspeed you! black emperor. En daar is helemaal niks mis mee. Periphery is namelijk een hele mooie plaat. De EP bevat drie stukken (liedjes wil ik het niet noemen). De hoes is een handgezeefdrukt en handgevouwen bestempeld kunstwerkje op bruingrijs recyclekarton wat er sfeervol uitziet. Want als de hoes er al verzorgd uitziet heb je bij mij al een hele grote plus verdient. Huisvlijt kent geen tijd! Over de muziek valt eigenlijk niet veel te zeggen. Je moet ervan houden, die herhalende stukken en de langzame opbouw. Ik wel. Ik ga dan denken over het einde van de wereld. En dat het leven kut is. Heerlijk. Ik hoop dan ook van harte dat ik Sennen binnenkort eens live mag beluisteren. En dat ze live namelijk wat explosiever/agressiever klinken in de climaxen van de nummers.

File: Sennen – Periphery (EP)
File Under: Gaaf om eens bewegend beeld bij te maken
File Audio: [Hindenburg] [Periphery: welcome us all]

Grails – Red Light

“Tering ik blijf zo hangen in Red Light dat ik nog niet de kans gezien heb Burden of Hope te kopen.” “Sukkel! Ik zal je eens wat vertellen. Ik heb een tijdje geleden een avond zitten doorwerken en het liedje “Burden of Hope” op repeat gezet. Ik ging zo in mijn werk op dat ik het eigenlijk niet eens in de gaten had dat ik steeds naar hetzelfde liedje zat te luisteren. In de laatste bus zat ik flink aangeschoten en alleen van Zwolle naar Godvrezermuiden. Toen voelde ik mij hoe Tom Waits zich volgens mij vaak moet voelen. En boven bovendien wilde ik een beetje dood. Sindsdien kan Grails niet meer stuk. Prachtig. Je weet niet wat je mist. Red Light is eigenlijk een hele andere plaat.” “Goed, nu voel ik me nog dommer. Morgen ga ik Burden of Hope kopen.” “Tja, kan ik er wat aan doen? Burden of Hope had de intensiteit die Mogwai zo goed kan neerzetten. Red Light zou een soundtrack kunnen zijn voor een stomme film. “En dan het liefst één die zich afspeelt in lente en herfst. Geen winter en zomer voor Grails. Het wrede is dat als het dan echt losbarst…dan stopt het gewoon weer. Echt bruut.” “Ik voel melancholie waar ik lekker in weg kan kruipen. Een reden tot drinken. Ik hou van drinken” “Ik ook, maar ik kan er niet meer zo goed tegen. Tegen Grails wel.” “Het rare is: als ik ergens enthousiast over ben, wil ik er alles van weten. Grails is een uitzondering.” “Dat overkomt mij sowieso zelden dat ik een band tot het bot ontleedt, de muziek doet zijn werk goed genoeg bij Grails.” “Inderdaad. Hij staat nu wel strak op nummer twee van de jaarlijst.” “Ik vind Grails geen muziek voor jaarlijstjes. Eigenlijk het is muziek voor altijd.” “Ja, als ik dood ben dan mogen ze dit draaien.”

File: Grails – Red Light
File Under: Zo maar een gesprek over prachtige muziek
File Audio: [Dargai][World Made Flesh]

Lenny Kravitz – Baptism

Neeneeneeneeneeneenee! Nee! Nee! Nee! Neeneeneeneeneeneenee! Nee! Nee! Nee! Nee! Nee! Nee! Neeneeneeneeneeneenee! Nee! Nee! Nee! Neeneeneeneeneeneenee! Nee! Nee! Nee! Neeneeneeneeneeneenee! Nee! Nee! Nee! Nee! Nee! Nee! Nee! Nee! Nee! Neeneeneeneeneeneenee! Ruk!

File: Lenny Kravitz – Baptism
File Under: GFT afval