Category Archives: Pinkpop 2006

Kashmir

Interview: André. Foto's: George

Kashmir bevestigt optreden op Pinkpop
De afgelopen week was de in eigen land zeer succesvolle Deense band Kashmir in Nederland voor een aantal optredens ter promotie van de release van hun vijfde album. Ik had voor de soundcheck in de W2 te Den Bosch een openhartig gesprek met twee opgewekte en vriendelijke Denen.
Ploink ploink. Ogenblikje, ik pulk even aan de snaren van mijn gitaar.
Door de korte trip vanuit Nijmegen heeft de band eindelijk even wat meer uit kunnen rusten en dat heeft ze goed gedaan. Bassist Mads Tunebjerg steekt alvast van wal terwijl toetsenist/gitarist Henke Lindstrand even een plekje zoekt om zijn jas op te hangen, om daarna ook aan te schuiven.


Continue reading

Opgezwolle – Eigen Wereld

Top Notch / PIAS

opgezwolle-eigen_wereld.jpgDeze cd is een revolutie. Voor mij dan, want ik heb hiphop nooit leuk gevonden. De urbanbagger op clipzenders helemaal nooit en de mooie samples van Anticon-bandjes nooit helemaal. Een rapper die mij wil raken moet verstaanbaar zijn, iets zinnigs te melden hebben en dat dan ook nog doen op leuke muziek. Maar dat bestaat kennelijk niet in de hiphop. Dacht ik. Want als het dan eens meevalt, blijkt het weer geen hiphop te heten maar crossover. U zult begrijpen, het aantal hiphop-albums in mijn cd-kast bedraagt nul. Maar mijn arrogantie is afgestraft. Door Opgezwolle. Hun derde cd stond op de 3voor12 luisterpaal, er waren mensen die riepen dat het een mijlpaal was en ik wilde het niet geloven. Pfff. Nederhop zeker.
Eerst zette ik “Tunnelvisie” op, en verbaasde ik me over de spectaculaire bass. No shit. Eigenlijk pas daarna vielen de prima verstaanbare raps me op, die zowaar ergens over gáán (Tunnelvisie gaat over een illegaal feest in een tunnel onder de A28, dat hardhandig ontruimd werd door de politie). Erna komt “De Jug”, een creatief instrumentaaltje dat me nog nieuwsgieriger maakte naar de rest, en ik besloot de hele cd te gaan luisteren. Eigenlijk is de hele tweede helft van Eigen Wereld briljant te noemen. De loops in “Gebleven” en “Volle Kracht” blijken verslavend en een nummer als “Elektro Stress” (over de robotisering van de samenleving) is grensverleggend voor de hele Nederlandstalige muziek. Zelfs het geile “Bosmuis” blijft bij herhaling geweldig. Het gaat echt te ver om dit bomvolle album een meesterwerk te noemen, maar met “een mijlpaal” kan ik absoluut meekomen: dit is het eerste hiphopalbum ever dat me de rillingen over m’n rug laat lopen. Een vette, brute wow! Uit mijn luistertest kon maar een conclusie volgen: Eigen Wereld heb ik voor de volle mep gekocht in de platenzaak.

File: Opgezwolle – Eigen Wereld
File Under: Mijn eerste hiphopplaat.
File Audio: 3voor12 luisterpaal

Bloodhound Gang – Hefty Fine

Geffen / Universal

bloodhound_gang-hefty_fine.jpgZe vroegen me of ik wat muziek mee wilde nemen voor in de auto. Ja hoor, natuurlijk wil ik dat. Muziek zat. Teveel zelfs. Dus ik gooi een stapel cd’s in de rugzak en we vertrekken in de snelle Volvo met chauffeur die eigenlijk nog sneller wil richting het oosten. Mijn vader is jarig. Eenmaal op de rondweg van Amersfoort grabbel ik een cd uit de rugzak. Hefty Fine, de al niet meer heel erg nieuwe Bloodhound Gang, lag onderdop de stapel op mijn bureau en omdat die stapel op zijn kop in mijn rugzak belandde zit ‘ie nu dus bovenin de rugzak. Hij lag niet voor niets onder op de stapel. Ik was er een beetje huiverig voor om er aan te beginnen. Die Gang kon toch nooit meer zo leuk zijn als tien jaar geleden? Toen was het al überflauwe meuk, maar het concert in Tivoli dat ik zag was stiekem best leuk. Nu gassen we scherp op de tonen van het slappe Body Count-aftreksel “Balls Out” knooppunt Hoevelaken op. En mijn chauffeur, die vroeger toch echt ook BHG best kon waarderen, begint gelijk al te zeuren dat dit toch wel erg saaie meuk geworden is. Hij rijdt nog net niet gelijk het zojuist verlaten knooppunt Hoevelaken weer op om me thuis te droppen, maar het scheelt weinig. We glimlachen af en toe nog eens flauwtjes tijdens het spelen van rest van de cd, maar eigenlijk vinden we het gewoon ruk en gedateerd wat we te horen krijgen. Was het vroeger dan wel echt leuk? Of worden we nu echt ouwe lullen?

File: Bloodhound Gang – Hefty Fine
File Under: Nog steeds niet opgegroeid, maar ook niet meer leuk.

Kaiser Chiefs – Enjoyment (dvd)

Polydor / Universal

kaiser_chiefs-enjoyment.jpgAls jezelf respecterend bandje hoor je er tegenwoordig natuurlijk niet meer bij als je niet ook een dvd uitbrengt. Zeker als je dat vlak voor de kerst doet om zo nog wat sokken te vullen. Of het altijd een verstandig idee is, is maar de vraag. De dvd begint met een waarschuwing; er komen naakte vrouwen in voor, en een Radio 1 DJ die ‘the f-word’ zegt. Melig grapje, zoals meligheid het hele volgende programma domineert – op de doos wordt al gewaarschuwd: er is geen menu. Een quasidocumentaire over de verschillende plaatsen die de Kaiser Chiefs het afgelopen jaar aandeden. Archiefbeelden van Birmingham, Manchester, Glasgow, etc. voorzien van een nergens op slaande voice-over van Bill Nighy, de acteur die zelf zo goed is in het spelen van een verlopen popster (Still Crazy, Love Actually). Als tussendoortje een parodie op de serie ‘Seven Up!’ over de bandleden in 1987 en in 2030, concertfragmenten, roadmovie en stukjes van de clips. Als je nog niet onder alle meligheid bezweken bent aan het einde van de film, blijkt er toch een menu te zijn en kan je op je gemak verschillende concerten en de complete clips bekijken. Zo blijkt de dvd toch nog aardig gevuld te zijn. Maar is het genoeg? De concerten van Kaiser Chiefs zijn heel leuk om te zien, het zijn sympathieke, grappige gasten, maar een band die pas één cd heeft gemaakt beschikt – hoe vermakelijk en origineel gebracht ook – gewoon niet over voldoende materiaal om op een dvd lang waar voor je geld te bieden. Ach, je kunt je altijd nog urenlang vermaken door het open/close-knopje van je dvd-speler in te blijven drukken zoals op het hoesje wordt aanbevolen…

File: Kaiser Chiefs – Enjoyment
File Under: Vermakelijk, origineel, maar gewoon niet genoeg