Category Archives: Sjaak

Telefon Tel Aviv – Immolate Yourself

Bpitch Control

Telefon Tel Aviv - Immolate YourselfHet is niet gemakkelijk om er niet aan te denken tijdens het luisteren van deze cd: Charlie Cooper, de helft van het danceduo Telefon Tel Aviv, overleed net nadat de plaat het levenslicht zag. De overgebleven Josh Eustis cancelde de aangekondigde tour en kondigde onlangs aan toch op te gaan treden, en wel met bandvriend Fredo Nogueira. Coopers dood geeft de tracks onwillekeurig een vreemde lading. Onzin eigenlijk: Cooper leefde gewoon nog tijdens de productie en daarom kan de cd het best zo neutraal mogelijk tegemoet worden getreden. En dan valt vooral de intelligentie en de diversiteit van de tracks op. De liederen vallen niet onder één duidelijke dancewaaier, maar herbergen elementen van IDM, techno, shoegazer en minimal. Het mooie “Your Mouth” heeft een hypnotiserende melodie en bouwt die ook mooi uit, het titelnummer “Immolate Yourself” heeft iets hoopvols en tegelijkertijd iets kwetsbaars en treurigs, en “Helen Of Troy” draagt kenmerken van shoegazer in zich en is snel en duister. Dat is wellicht de enige gemeenschappelijke factor van de liederen: het wordt nergens een echt vrolijke boel, het blijft vaak wat donker en koud. Een heerlijke overeenkomst, maar niet elke track is even geweldig als de genoemde nummers, al wordt het ook nergens echt vreselijk. Vanwege het wisselende niveau is het lastig om “Immolate Yourself” een briljante mijlpaal in de dancegeschiedenis te noemen, maar blijkt het een cd te zijn die van mij toch een extra mooi stickertje wegens een ruim voldoende score in het schrift mag plakken.

File: Telefon Tel Aviv – Immolate Yourself
File Under: Duistere, diverse dance
File Audio: [Telefon-Space]
File Video: [Your Mouth]

Vibrasphere – Lungs Of Life

Tribal Vision

Vibrasphere - Lungs Of LifeZe durven nogal, die jongens van Vibrasphere, dacht ik toen ik de tracklist van de nieuwste cd van het tranceduo uit Zweden zag. Slechts zes nieuwe tracks bevat de plaat: enkele remixen van oudere nummers vullen de overgebleven ruimte. Vibrasphere beweegt zich op het snijvlak van trance, psytrance en progressive trance: de uitkomst is vaak intelligent, diep, tamelijk donker en niet commercieel. De heren Rickard Berglöf en Robert Elster staan hiermee op het tranceveld precies tegenover Tiësto en Armin van Buuren, en dat hoor je direct aan het eerste nummer “Decade”, waarin de droeve strijkers prachtig resoneren maar nog amper houvast bieden. “Breathing Place” is met afstand het beste nummer van de cd: op een loom tempo ontspint zich een geweldige melodie waarvan ik geen genoeg krijg. Deze rustige, Chicane-achtige muziek kunnen de heren kennelijk dus ook aan. Met “Dewdrops” (in samenwerking met Ticon) en “Analog Marinade” wordt het tempo omhoog geschroefd en komt de herkenbare, wat abstractere Vibrasphere sound aan het licht. De twee nummers zijn gelaagd en melodisch, wat niet gezegd kan worden van het teleurstellende “Waveguide”. De remixen verschillen nogal in kwaliteit: zo weet Solead het prachtige, oudere “102 Miles From Here” te verpesten door de melodie haast helemaal weg te gummen. De remix van “Ensueño”, gemixt door Vibrasphere zelf, is heel wat beter. Toch kan niet gezegd worden dat Lungs Of Life net zo goed is als de eerdere albums van Vibrasphere: daarvoor ontbreken domweg voldoende toptracks en geniale remixen. Wie weet hoe het was afgelopen als de heren hadden besloten heel wat meer nummers aan de plaat toe te voegen.

File: Vibrasphere – Lungs Of Life
File Under: Net ondermaatse diepe trance
File Video: [Dewdrops]
File Audio: [ MySpace]

Ferry Corsten – Twice In A Blue Moon

Flashover

Ferry Corsten - Twice In A Blue MoonToen danceproducer Ferry Corsten aankondigde de wereld te verrijken met een nieuw album, werd ik even nerveus. Het vorige album van de Rotterdammer, L.E.F., was namelijk niet al te best, en het zou toch niet zo zijn dat Corsten zijn magische touch zou zijn verloren? Gelukkig, dat bleek alleszins mee te vallen, zo besefte ik nadat ik ettelijke malen de nieuwe cd had afgespeeld. Goed, zo briljant als Out Of The Blue (onder Corstens System F-alias) en Right Of Way is de plaat niet, maar een ruime voldoende en een positie op de jaarlijst van ondergetekende verdient Corsten zeker. “Shelter Me” zet met haar emotionele, abstracte geluiden en akkoorden de toon voor het album, dat weer een wat trancier en emotionelere koers kiest dan L.E.F. “Made Of Love” en “Life” zijn twee geweldige tracks waarin Corsten zijn talent voor melodie, emotie en stampwerk weer op prachtige wijze weet tentoon te spreiden. “Gabriella’s Sky”, een nummer dat Corsten opdroeg aan zijn pasgeboren dochtertje, neemt je mee terug naar het goede oude System F-tijdperk. En ach, dat er ook een paar tracks op de cd staan waar de gemiddelde luisteraar niet warm of koud van zal worden, zoals “Shanti” en “Feel You”: het zij zo. De magische touch van Corsten is nog steeds aanwezig. Mocht u in een vlaag van complete verstandsverbijstering nog behoefte hebben aan een tranceplaat en geen flater willen slaan: Twice In A Blue Moon is uw trouwe dienaar.

File: Ferry Corsten – Twice In A Blue Moon
File Under: Corsten kan het nog steeds
File Audio: [Mum-Space]
File Video: [Made of Love video]

Flying Lotus – Los Angeles

Warp / Rough Trade

Flying Lotus - Los AngelesHet bubbelt, het schuurt, het kraakt, het vervreemdt, het heeft een niet bijster hoog tempo, het is mysterieus en het zet aan tot nadenken. Tsja, een hoop groepjes, projecten, bands en acts voldoen aan deze beschrijving. Yppah, bijvoorbeeld, of Funki Porcini, of Plaid, maar ook Flying Lotus, een project van de Amerikaan Steven Ellison, kan na het fabriceren van zijn cd Los Angeles achter alle genoemde eigenschappen een vinkje zetten. De Amerikaan smijt met ritmische elementen en sferische, vreemde en atonale geluiden, geluiden die net als bij Boards Of Canada niet helemaal in de pas lijken te lopen. In tegenstelling tot Boards Of Canada (en Yppah, Funki Porcini en Plaid) bleek Ellison echter niet in staat om liederen op dit album te plaatsen die blijven hangen of je echt benieuwd maken naar de diepere betekenis. De akkoorden zijn vreemd, maar bieden de luisteraar geen houvast. Er staan gewoon geen liederen met goede ideeën voor de langere termijn op deze cd: het dreint maar wat voort, maar het wachten op een lied dat erom vraag om te worden herhaald, blijkt helaas tevergeefs. Nou ja, vooruit: “Beginners Falafel” is met zijn hypnotiserende elementen nog wel de moeite waard, al zegt het veel, zo niet alles, dat dit niet een zo heel geniale lied met kop en schouders boven de rest van de tracks op het album uitsteekt. Nee, als u experimentele downtempo elektronica zoekt, raad ik u vooral aan deze cd te mijden en uw zoektocht voort te zetten.

File: Flying Lotus – Los Angeles
File Under: Wegwerpelektronica
File Audio: [Lotus-Space]
File Video: [Beginners Falafel]

Morgan Geist – Double Night Time

Environ

Morgan Geist - Double Night TimeKent u White Town nog, de producer die in 1997 een grote hit had met “Your Woman”? Gaat bij de naam Soviet een belletje rinkelen? En kent u Junior Boys, het geweldige duo uit Canada dat melodische synthpoppareltjes produceert? Wel, het nieuwe album van de Amerikaan Morgan Geist bungelt muzikaal ergens tussen White Town, Soviet en Junior Boys in: droog, elektronisch, licht, koel en leeg zijn de handelsmerken van de producer. Het is niet raar dat Geists nieuwe synthpop-cd juist raakvlakken vertoont met het werk van Junior Boys, daar Junior Boys-zanger Jeremy Greenspan bij enkele nummers de zang voor zijn rekening neemt. De Canadees, gezegend met een adembenemende, breekbare, licht schorre en bijna fluisterende stem, zingt mee op de twee mooiste nummers van de cd Double Night Time: “The Shore” en “Most Of All”. Met name “The Shore” is een pareltje: dit melancholieke synthpopnummer zou niet misstaan op een van de albums van Junior Boys. Ook het rustige “City Of Smoke And Flame” (wederom met vocalen van Greenspan) is goed, en de hemelse akkoorden van “Ruthless City” (de heer Geist heeft kennelijk een city-fetish) vragen ook om ettelijke drukken op de repeatknop. Geist goochelt met verschillende geluiden, levert sterk melodisch werk, voegt electro- house- en techno-elementen aan zijn nummers toe en weet zowel echte liedjes als wat abstractere, techhouse achtige muziek te maken. Mede dankzij de zang van Greenspan, maar vooral dankzij de bij tijd en wijle beresterke muziek heeft de synthpopwereld er weer een album met glans en allure bij.

File: Morgan Geist – Double Night Time
File Under: Het betere synthwerk
File Audio: [Morgan-Space]
File Video: [“Most Of All” op YouTube]

Deadmau5 – Random Album Title

Ministry of Sound

Deadmau5 - Random Album TitleToen de Canadese danceproducer Joel Zimmerman een dode muis in zijn computer vond, had hij zijn nieuwe artiestennaam te pakken: Deadmau5. Met een enorm tempo gooide hij zijn tracks en remixen vervolgens de ether in, en al snel werden zijn nummers gedraaid door de grote trancedj’s, die vooral in 2007 met dit talent wegliepen. De sound van Zimmerman wordt progressive house genoemd, maar daarmee doe je de man eigenlijk tekort: zijn muziek bevat elementen uit de trance, techno en zelfs electro. Er wordt tegenwoordig gerept van de Deadmau5-stijl, die reeds veelvuldig is gekopieerd, maar nooit is ge�venaard. De Canadees heeft namelijk inderdaad het talent om op het juiste moment een nieuwe stijl te bedenken en die met perfecte geluidskwaliteit en unieke melodie�n op een geniale wijze uit te buiten. Zijn album, Random Album Title (een geweldige titel, als u het mij vraagt) bevat de oude knallers “Faxing Berlin”, “Not Exactly” en “Arguru”, maar de nieuwere tracks mogen er ook zijn. Wat te denken van met frisse vocalen gevulde “I Remember” en het van een heerlijke melodie voorziene “So There I Was”? In de trancewereld krijgt Deadmau5 nog wel eens het verwijt dat hij zichzelf teveel herhaalt en tja, de geluiden van de tracks (offbeat synthbasje, droge basdrum, slepende bas) lijken vaak wel op elkaar. Wie echter op de melodie en de opbouw let, toch geen onbelangrijke eigenschappen voor een lied, ziet dat de songs d��rin nu juist enorm van elkaar verschillen. Deadmau5, die dit jaar met zijn kenmerkende muizenmasker op Lowlands stond, levert met deze cd een prestatie van formaat.

File: Deadmau5 – Random Album Title
File Under: Mau5 rocks the Hau5
File Audio: [Mau5pace]
File Video: [Arguru][After Hours]

Jon O'Bir – From Within

Van Dit

Jon O'Bir - From WithinIn de tijd dat veel trance geplaagd en gedomineerd wordt door vocal snippets, invloeden uit electro, zweempjes house en zagende baslijntjes, is het af en toe een verademing een album aan te treffen waarop trance staat uit grootmoeders tijd, laten we zeggen de jaren ’90. Enkele laatsten der Mohikanen houden de ouderwetse trance met arpeggio’s, duidelijke melodieën en scherpe synths nog in ere: een daarvan heet Jon O’Bir en is afkomstig uit het pittoreske Nottingham. Tezamen met Activa (Rob Stevenson) produceerde O’Bir zijn eerste langspeler, die uitkwam op het Vandit-label van Paul van Dyk. O’Bir en Activa laten al in het eerste lied horen dat ze de ouderwetse kant op gaan, en laten in de nummers daarop zien dat ze die trancezijde erg goed beheersen. O’Bir viel in het verleden nog niet te betrappen op bloedmooie songs, maar op dit album staan toch enkele parels. “Ways And Means” is het hoogtepunt: trance as it should be, in de nek hijgend gevolgd door “I Need You”, waarvan helaas een wat korte versie is opgenomen. “Sunrise” is ook erg goed, en de rest van de nummers? Ach, sommige zijn prima, en andere, zoals het repetitieve “Sparc”, zijn geen knip voor de neus waard. Dat is trouwens de makke van de meeste nummers, goed of niet: er zit vaak maar één centraal idee in. Op den duur wordt dat een beetje saai, zeker als je het gelaagdere werk van een vergelijkbare artiest als Giuseppe Ottaviani hoort. Desalniettemin weet O’Bir met vrind Activa een voldoende te scoren door te laten zien dat de oude trancejas hem prima past.

File: Jon O'Bir – From Within
File Under: Degelijke trance, the old-fashioned way
File Audio: [ MySpace]
File Video: [Ways And Means]

OceanLab – Sirens Of The Sea

Anjuna Beats

OceanLab - Sirens Of The SeaMen neme het actieve trancetrio Above & Beyond (bestaande uit Jonathan Grant, Tony McGuinness en Paavo Siljamäki) en de zangeres Justine Suissa en het resultaat heet OceanLab. Al jaren kruipen de vier af en toe in de studio, en meestal is het resultaat daarvan subliem. “Clear Blue Water”. “Beautiful Together” en vooral “Satellite” zijn trancejuwelen die de echte rechtgeaarde trancefan van buiten hoort te kennen. Nu hebben de OceanLabbers hun eerste album uit, en bij beluistering valt direct op dat het bij lange niet allemaal trance is wat de klok slaat. Rustige house, chillpop, een beetje uptempo pop, en o ja, af en toe ook nog wat trance: een breed scala aan stijlen is vertegenwoordigd op de cd. Productietechnisch, en dat valt van de heren van A&B te verwachten, is het allemaal werkelijk subliem. Bovendien is de zang schitterend, maar jammer genoeg is het geheel toch niet om over naar huis te schrijven. Veel liederen dreinen maar wat voort en bieden geen goede melodieën. Sommige nummers zijn zelfs zeer ergerlijk en durf je met de beste wil van de wereld niet te laten horen aan de medemens, bang hard te worden uitgelachen. Van de dertien tracks voldoen er slechts enkele en is er maar één echt heel, heel erg goed, te weten “On A Good Day”, een heerlijk housey popnummer. “Just Listen”, “Miracle” en de titelsong gaan er ook nog mee door, de rest kan met het afwaswater worden weggekieperd. Jammer, al helemaal als je weet waar OceanLab toe in staat is. De sirenen van de zee kunnen er het best maar het zwijgen toe doen.

File: OceanLab – Sirens Of The Sea
File Under: Dit viertal kan zoveel beter
File Video:On A Good Day
[Just Listen]

Jaytech – Everything Is OK

Anjunadeep

Jaytech - Everything Is OKEen tranceproducer die op zijn 22e een album uitbrengt? Ze bestaan, al dien je met een vergrootglas en een boel geduld het archief in te duiken om ze te vinden. James Cayzer alias Jaytech flikte het kunstje: de Australiër (1986) heeft zijn debuutalbum uitgebracht op Anjunadeep, en naar aanleiding van die naam kunnen we het met de stelligheid van Louis van Gaal melden dat het hier gaat om wat diepere trance. Geen duidelijke, commerciële melodieën dus: Jaytech houdt zich bezig met de broeiende achterkant van de trance, progressive trance genaamd, om er dan toch maar een sticker op te plakken. Net als Joonas Hahmo, Rafael Frost en Michael Cassette houdt de jongeman uit Canberra van diepe bassen en ritmes die kleven, diep gaan en iets langzamer lopen dan in gemiddelde trancetracks. Maar het blijft niet bij die bassen alleen. Jaytech is in staat prachtige melodieën uit de verf te laten komen, zoals in het geweldige “Pyramid”, en weet bovendien te flirten met diverse stijlen. “Special X” heeft electrokenmerken, “Groove Nova” is dan weer wat trancier, terwijl “Gray Horizon”, met adembenemende, prima passende zang, nog het beste te plaatsen is in het genre chillpop. Hoogtepunt van de cd is “Pepe’s Garden”, dat van alle elementen die Jaytech meester is wel een snufje heeft meegekregen. De opbouw van de liederen is geweldig. Niet eenmaal komt de indeling van de liederen geforceerd over, en ook nergens wordt het plat. Dat is een kunststuk van jewelste. Samen met Breakfast (USA, 1988) vormt deze piepjonge Jaytech de toekomst van de trance in de breedste zin des woords.

File: Jaytech – Everything Is OK
File Under: Diepe trance van een ontloken talent
File Audio: [ MySpace]
File Video: [Groove Nova]