Category Archives: State-X New Forms 2006

State-X New Forms 2006 – napret

Door: jnnk. Foto's vrijdag: Tim. Zaterdag: Danny

Alleen was ik. Ik was alleen op het festival en dat was niet de bedoeling, dus ik had wat aanpassingsproblemen. Ooit had ik zin, maar die zin was nu ver te zoeken. Leer mij mij kennen: er was een goed festival voor nodig om mij een leuke avond te bezorgen. Toffe bands. En wat bekenden om erover te praten. Als je alleen bent, observeer je meer. Ik had de hele avond een zin uit Besluiteloos van Benjamin Kunkel in mijn hoofd: “Het enige wat een man nodig heeft zijn een kek vestje, een goede versierzin en een appartement in Manhattan.” Ik vroeg me af wat het Nederlandse equivalent was van Manhattan. De Herengracht, misschien? Bottendaal in Nijmegen in elk geval. En ik vond de mannen over het algemeen in de meerderheid en slecht gekleed. Dat was het begin.
In beweging


Continue reading

Devastations

Interview: Okkie

Drama uit Down Under
Of het nu goed of slecht is om je eerste Nederlandse show in Vera te spelen weet ik niet. Het blijft natuurlijk de perfecte eerste kennismaking met Nederland Muziekland, maar de rest kan – in ieder geval als het gaat om het bijna tastbaar beleven van de popgeschiedenis – natuurlijk alleen maar tegenvallen. Maar dit terzijde. Devastations, althans bassist Conrad Standish, ziet het vooralsnog van de positieve kant. Vers via een detour uit Brussel aangekomen (defecte Tom Tom), staat hij ietwat verdwaasd tegenover me. Tandenborstel en paspoort in de hand. ‘It’s been a long day’
Tomtiedom


Continue reading

State-X New Forms 2006 – Voorpret

Door jnnk

Toen de festivalorganisatie bekend maakte dat ze Sonic Youth hadden weten te strikken, kende opeens heel muziekminnend Nederland de naam van het festival: State-X New Forms. Sonic Youth is dan ook wat Harry Mulisch voor de Partij van de Dieren is: lijstduwer. De vrijdag waarop de band speelt zal eerder uitverkocht zijn dan de zaterdag en de andere bandjes doen er waarschijnlijk voor sommigen minder tot niet toe. Toch bestaat het programma van State-X New Forms uit veel meer dan Sonic Youth. Wat opvalt is in elk geval een bredere programmering dan vorig jaar. Waar elektronische muziek – hoe breed dat dan ook is – vorig jaar welhaast een must leek, is er nu meer aandacht voor rock, indie en ‘gewoon’ pop. Een voorbeschouwing in vogelvlucht.
Ze zijn er dus op zaterdag.


Continue reading

Circle (Fi) – Miljard

Ektro / Clearspot

circle-miljard.jpgIk houd van bands zoals het Finse Circle. Het is altijd onvoorspelbaar en onzeker hoe hun volgende cd zal klinken. Ooit struikelde ik per ongeluk over hun cd Prospekt. Dat album staat vol met doldrieste op krautrock geënte muziek, die klonk alsof de duivel ze op de hielen zat. Sindsdien volg ik ze redelijk trouw. Hoewel ik stiekem nog steeds hoop op een cd die qua gekte Prospekt zal evenaren, verblijdt de band me bij herhaling me met iets onverwachts. Zo stond hun vorige cd Tulikoira plots vol met New Wave Of Finnish Heavy Metal. Voordat ik de dubbel-cd Miljard afspeelde dacht ik dat ze ongeveer op dezelfde voet verder zouden gaan. Het boekje bij Miljard staat namelijk vol met zwartwitfoto’s van in zwart gestoken mannen met stoere brede metalbanden die stoer pronken met hun BC Rich Warlock (bass)gitaren. Zeg nou zelf, dan verwacht je niet echt dat je twee uur avant-gardistische toetsenriedels voor je kiezen krijgt. Dat gebeurt dus wel. Op de eerste cd draait het zeventig minuten lang om repeterende pianoklanken van Mika Rättö, waar de gitaren, drums en bas plechtig naar luisteren. Al omhelzen de bas en piano elkaar in “Salenius” nog wel innig, plat gezegd lijkt het wel alsof Circle zes keer een fragment van de laatste Talk Talk-cd (die een aaneenrijging van briljante stukjes is, maar dat terzijde) gepikt hebben en daar zes voortkabbelende, maar toch intrigerende nummers van gecomponeerd hebben. De tweede cd verschuift de focus van piano naar meer ijskleurige synthesizerklanken en hier krijgen de andere instrumenten ook meer vrijheid om rond te dolen. Vooral de gitaar van Janne Westerlund profiteert hier van. Maar ook hier vergt de band veel van je geduld, want Miljard is allesbehalve een album dat zijn geheimen eenvoudig prijs geeft.

File: Circle – Miljard
File Under: Lopen in de dwarrelende Finse sneeuw

Devastations – Coal

Beggars Banquet / V2

devastations-coal.jpgDe drie Australiërs Hugo Cran, Tom Carlyon en Conrad Standish, die samen het trio Devastations vormen, beschikken wat mij betreft in ieder geval over de juiste vrienden. Ik noem Mick Harvey en Alexander Hacke (beiden Bad Seeds), maar ook de Tindersticks en The Black Heart Procession horen bij hun vriendenkringetje. Die vriendschap hoor je ook terug als invloeden op hun muziek: piano, orgeltjes en de zingende zaag-achtige Optigan worden niet geschuwd. De zang, soms meerstemmig, is stuwend maar melancholisch en warm van karakter, de teksten zijn wat donker en versluierd. Het toevoegen van de heldere damesstem van de Nieuw-Zeelandse Bic Runga en het gastspel van een stoet aan muzikanten maken dit tot een aangenaam en duister werkje met rock-randjes. Want naast de sluimerende ballad-achtige constructies wordt er ook fiks gerockt (in “What’s A Place Like This Doing In A Girl like You?” en “Take You Home”). Het perfecte strijkwerk her en der in de nummers, vormt het tweede album van Devastations tot een zeer goed te verteren pareltje. Omdat echte parels ook niet makkelijk zijn te vinden, zijn ze maar vanuit Down Under gekomen en hebben zich in Berlijn gevestigd. De term “Tropical Goth” viel in Australië reeds om een beschrijving te geven van het type muziek wat het trio maakt…

File: Devastations – Coal
File Under: Tropische Goth (que..?)
File Audio: [Sex & Mayhem ][Coal]