Tag Archives: Strung Out

Strung Out – Agents Of The Underground

Fat Wreck / Sonic

Strung Out - Agents Of The UndergroundOver de laatste plaat van Strung Out was FU duidelijk: een herhaling op hoog niveau. Maar Blackhawks Over Los Angeles is al weer een dikke twee jaar oud en dus mag je op nieuw werk wel wat nieuwe ideeën verwachten. Zeker van een band die al twintig jaar inventieve punkrock met technische metalriffs maakt. Eerst maar het goede nieuws: Agents Of The Underground kent geen enkel zwak moment. Elf nummers, een krap halfuurtje aan muziek en een rauw geluid. De overproductie die Blackhawks op momenten wel erg radiovriendelijk maakte is compleet verdwenen. Juist door het energieke geluid komt de stem van Jason Cruz beter uit de verf en wanen ze ons weer in de jaren negentig. En dat is nou juist het bezwaar tegen dit nieuwe album: Strung Out is terug bij af. Echt, leg Another Day In Paradise uit 1994 maar eens naast deze nieuwe en de verschillen zijn minimaal. Ja, nu zit succesproducer Cameron Webb achter de knoppen en die weet hoe je punkbands moet laten knallen. Nu zullen er heel wat fans blij zijn met dit warme bad dat de band voor ze vol heeft laten lopen, ik had na twintig jaar wel iets meer verwacht. Opener “Black Crosses” – direct het hoogtepunt van de plaat – is een regelrechte hit en ook de overige tien nummers zijn van een contant niveau. Uitschieters zijn verder “Vanity” en het gierende en tegelijkertijd swingende “Jack Knife”. Strung Out verrast geen moment, maar geen enkele punkmetalfan zal zich dit half uurtje vervelen. Een herhaling van hoog niveau. Of hadden we dat al eens gezegd?
En hop! Alweer een prijsvraag waarin kekke cd-tjes gewonnen kunnen worden. Doe dus vooral mee!

File: Strung Out – Agents Of The Underground
File Under: Ook de tweede herhaling blijft nog leuk!
File Audio: [Black
Crosses
] [Vanity]

Strung Out – Prototypes And Painkillers

Fat Wreck / Sonic

Strung Out - Prototypes And PainkillersEerlijk gezegd was ik Strung Out een beetje uit het oog verloren. Na het geweldige Exile In Oblivion stelde Blackhawks Over Los Angeles (2007) een beetje teleur. Ongeveer een jaar geleden zag ik ze nog in het voorprogramma van Ignite en Terror, maar die show was te kort en te rommelig om (opnieuw) verliefd te worden op de punkrock met metalrandje van de band uit Californië. Prototypes And Painkillers brengt die liefde ook al niet terug. Niet zo gek, het gaat hier niet om een nieuw album, maar om een verzameling b-kantjes, demo’s en andere obscure nummers. En zoals bij de meeste van dit soort albums is de kwaliteit wisselend. Nummers als “Sinner Or Coward” (1992) en “Season Of The Witch” (1994) hebben de tand des tijds simpelweg niet doorstaan – wat overigens ook door de beroerde productie komt – en “Don’t Look Back” en “Novella” – beide al uitgebracht als bonustracks bij voorgaande albums – kenden we al. Het zijn voor de ‘previously unreleased’ nummers van de latere albums die deze verzamelaar toch de moeite waard maken. Zo had “Plather” niet misstaan op welk regulier Strung Out-album dan ook en is “Night Of The Necro” misschien wel beter dan elk nummer op de laatste studioproductie van de heren. Prototypes And Painkillers is sowieso een propvolle plaat geworden; maarliefst 25 nummers staan er op, inclusief de Ozzy Osbourne-cover “Bark At The Moon”. Eigenlijk geldt voor dit album wat voor iedere verzameling ‘outtakes’ geldt: geweldig voor de echte fans, aardig voor punkliefhebbers. Muziekliefhebbers die nog kennis moeten maken met Strung Out kunnen dit echter beter via een ‘normaal’ album doen.

File: Strung Out – Prototypes And Painkillers
File Under: Precies wat je mag verwachten van een verzameling ‘outtakes'
File Audio: [ MySpace]

Strung Out – Blackhawks Over Los Angeles

Fat Wreck Chords / Sonic

strung_out-blackhawks.jpgOmdat de release al een tijdje in de lucht hing en er meerdere liefhebbers op de File Under -redactie rondlopen die Strung Out een warm hart toedragen, was het voor ondergetekende even een kwestie van werken met de ellebogen om dit stukje te kunnen schrijven. De reden voor deze inspanning is simpel, soms ben je als recensent echt even toe aan een gegarandeerde knaller en dan ben je bij deze jongens doorgaans aan het juiste adres. Op Blackhawks Over Los Angeles lijkt er dan ook geen wolkje aan de lucht en wordt de verwachting eigenlijk vanaf de eerste tonen ingelost. Zoals bij de voorgaande zeven albums valt mijn mond weer regelmatig open van zoveel technisch machtsvertoon (die drummer! die gitaristen!) en valt er totaal niets af te dingen op de liedjes. Ok, hier en daar popt er een ietsepietsie emo op, maar neem het ze eens kwalijk. Ik gun die jongens ook best een extra zakcentje dus laat ze gerust een graantje meepikken uit de schijnbaar onuitputtelijke emo-ruif. Maar dan, na een draaibeurt of tien en een weekje later, gebeurt er iets geks. Ik betrap mijzelf erop dat ik het wel gehoord heb nu en voel weinig behoefte om de cd weer in de lade te leggen. Iets wat mij nog niet eerder bij deze band overkwam is nu een feit: Strung Out gaat vervelen. Natuurlijk is iedere riff zo vet als modder en zijn er ontelbaar veel bands die nog niet eens de teennagels zouden mogen knippen van deze gasten, desondanks lijkt de sleet er in te zitten. Waar ze eerder steeds geslaagde pogingen ondernamen tot vernieuwing of perfectionering van het geluid is Blackhawks niet meer dan een herhaling van zetten. Wel een hele goede herhaling, begrijp me niet verkeerd, maar dat doen bands als Pennywise en NOFX ook al jaren. Drie jaar geleden schreef ik nog over de perfecte punkmetal, daar blijf ik bij want ook Strung Out kan zichzelf blijkbaar niet meer overtreffen.

File: Strung Out – Blackhawks Over Los Angeles
File Under: Herhaling van hoog niveau
File Audio: [Calling][Party In The Hills]
File Audio: [Klik]

Strung Out – Exile in Oblivion

Het zal een jaar of 5 geleden zijn dat ik één van mijn favoriete bandjes live zag spelen in het (voor mij) verre Sneek. Het werd een avond om nooit te vergeten. Zelden ben ik zo gedesillusioneerd thuisgekomen terwijl ik vooraf de hoogste verwachtingen had. Ik had gekeken naar vijf arrogante etterbakken van de ergste soort, die niets anders deden dan hun eigen publiek schofferen en er een ongekende puinzooi van maakten. En dat terwijl ze toch altijd bekend stonden om hun discipline en retestrakke beheersing van hun instrumenten. De jaren gingen voorbij en niet al te lang geleden las ik een interview met zanger Jason Cruz, in een Amerikaans blad, waarin hij zelf nota bene die avond in Friesland aanhaalde als ergste optreden in zijn leven. Blijkbaar stonden ze stijf van de wiet en waren ze zo van slag van de Friese treurnis dat alle inspiratie spoorloos was. Door die bekentenis hervond ik mijn adoratie voor de band in een klap. Het eerste het beste Nederlandse optreden stond deze jongen weer in het publiek en ditmaal zonder enige teleurstelling. Ik was getuige van een totale ommekeer en de avond was fenomenaal. Zelden zóveel goede muziekanten op één podium gezien. Ook op schijf ontbreekt het mij aan genoeg superlatieven. Met het nieuwe Exile in Oblivion is de punkmetal geperfectioneerd. De melancholie druipt van de nummers af en ik kan maar niet genoeg krijgen van drummer Jordan Burns – dit jaar wederom in de top 3 van Drum Magazine’s beste drummers. Het is hard en heerlijk melodieus en met een vakmanschap dat door weinig andere bands benadert zal worden. Strung Out stond al in het linkerrijtje van de Punkrock-Eredivisie maar stevent nu wel heel erg hard af op een ongenaakbare eerste plaats. Wát een plaat zeg!

File: Strung Out – Exile in Oblivion
File Under: De beste punkmetalplaat ooit gemaakt
File Audio: [Analog]
File Video: [Live in Australië]